Uzasadnienie
Kwestionowaną decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Wojewoda P. stwierdził nieważność decyzji Starosty K. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. M. pozwolenia na budowę zamkniętego zbiornika na odchody zwierzęce o pojemności 120 m 3 na działkach nr 822 i 823 we wsi S. gm. S. W treści decyzji pouczono strony o przysługującym im prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Wojewody P. W dniu 29 czerwca 2009 r. A. M., działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik J. M., zgodzie z udzielonym pouczeniem, złożyła skargę do tut. Sądu na przedmiotową decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy). Oznacza to, że skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania, określonego w ustawie procesowej regulującej dane postępowanie, środka prawnego.
W rozpoznawanej sprawie decyzja Wojewody P. z dnia 2 czerwca 2009 r., jako decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym w I instancji podlegała, zaskarżeniu odwołaniem do organu wyższego stopnia (art. 127 § 1 i 2 kpa). Funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewodów pełni Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego – art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. nr 156, poz. 1118 ze zm.). Takie też pouczenie decyzja winna była zawierać w swej treści. Błędne pouczenie zawarte w treści decyzji o sposobie jej zaskarżenia nie może szkodzić stronie, nie może też tworzyć dla niej uprawnienia do zaskarżania decyzji administracyjnych wbrew obowiązującym przepisom prawa. Błędne pouczenie może natomiast stanowić podstawę do żądania przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (vide: postanowienia NSA z 30.września 1999r., sygn. akt IV SA 1537/97, Lex nr 48676 oraz z 27.października 1998r., sygn. akt III SA 6382/97, Lex nr 43739)
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.