Uzasadnienie
W piśmie z 29 maja 2020 r. przesłanym przez I. G. drogą elektroniczną (EPUAP) do Urzędu Gminy P. zatytułowanym "Skarga", skarżąca - zwracając się do Wójta – kwestionuje skierowane do niej przez pracownika Urzędu wezwanie do usunięcia braku formalnego pisma zawierającego wniosek o informację publiczną. Wyjaśnia, że brak jest podstaw do tego wezwania. Jednocześnie podważa wiedzę pracownika, informuje o złożeniu skargi "do Rady", a w przypadku braku odpowiedzi na wniosek o informację publiczną – o złożeniu skargi do SKO, do WSA oraz informacji do Ministerstwa.
Powyższe pismo Wójt Gminy P. przesłał do sądu jako skargę sądowoadministracyjną wnosząc o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Poinformował, że złożone do organu przez I. G. w dniach [...] maja 2020 r. i [...] maja 2020 r. dwa wnioski o udzielenie informacji publicznej (różne zakresowo) zawierały załączniki, które nie zostały podpisane. Dlatego wzywano do usunięcia braku formalnego w postaci podpisu. Wnioskodawczyni nie uzupełniła braku. Niezależnie od tego wnioski zostały załatwione przez udzielenie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga (pismo z 29 maja 2020 r.) podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Sąd administracyjny rozpoznaje również skargi na bezczynność (przewlekłość postępowania) organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Nadto, sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.).
Jak wynika z powyższego, skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona na akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 P.p.s.a. lub na bezczynność (zaniechanie) w podjęciu konkretnego aktu lub przewlekłość w podejmowaniu tego aktu (art. 3 § 2 pkt 8 – 9 P.p.s.a.). Natomiast kontrola sprawowana przez sąd administracyjny nie obejmuje spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem nie jest konkretny akt lub czynność oraz zaniechanie, ale krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 K.p.a., wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". W zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje także sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ, jak też sposób procedowania organu załatwiającego skargę na działanie (art. 237 § 1 i § 3 K.p.a.).
W sprawach ze skargi obywatelskiej sąd nie kontroluje również bezczynności czy niedziałania organów w zakresie załatwienia takiej skargi. Skoro bowiem nie kontroluje sposobu załatwienia skargi, w tym sposobu procesowego postąpienia z nią, to też nie jest możliwe kontrolowanie czy organ uczynił to prawidłowo lub też czy działania w tym zakresie nie przedsięwziął z naruszeniem prawa.
Zdaniem sądu, z sytuacją złożenia do sądu skargi na działanie organu w ramach procedury załatwiania skargi tzw. obywatelskiej mamy do czynienia w sprawie niniejszej. To zaś powoduje konieczność odrzucenia takiej skargi bez jej merytorycznego rozpoznania.
Z pisma skarżącej zarejestrowanego jako skarga do sądu (przesłanego jako taka skarga przez organ), a adresowanego do Urzędu Gminy P. i kierowanego wprost do Wójta ("Szanowny Panie Wójcie") wynika, że zakwestionowała ona czynność wezwania jej przez pracownika organu do usunięcia braku formalnego wniosku o udzielenie informacji publicznej. A zatem skarżąca w piśmie tym, w istocie do przełożonego pracownika kieruje zastrzeżenia odnośnie pracy jego podwładnego. Nie kwestionuje zatem żadnego aktu lub czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 P.p.s.a., jak również nie kwestionuje zaniechania w rozumieniu punktów 8 i 9 tego przepisu. Nie zgadza się natomiast ze sposobem wykonywania zadań przez pracownika organu. Nie jest to zatem skarga do sądu administracyjnego mająca na celu skontrolować legalność działalności organu ale skarga tzw. obywatelska (na działanie pracownika organu), której ani załatwienie, ani niezałatwienie przez organ nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Kontroli sądu administracyjnego podlega natomiast sposób załatwienia wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Jednakże pismo skarżącej nadesłane 29 maja 2020 r. przez organ nie dotyczy tej kwestii i nie stanowi skargi w takim przedmiocie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji