Uzasadnienie
A. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz małoletnim synem (data urodzenia 18.08.2010 r.). Dochód rodziny stanowi wynagrodzenie męża z prowadzonej w charakterze ryczałtu ewidencjowanego działalności gospodarczej z miesięcznym dochodem 1.709,50 zł. Skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2. Poza tym skarżąca nie posiada żadnych oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. Dochód męża wnioskodawczyni wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny (wydatki na energię elektryczną – 100 zł, wydatki na wodę – 50 zł), w tym niespełna rocznego dziecka (k. 12-13).
Do wniosku skarżąca dołączyła zaświadczenie z byłej pracy o uzyskiwanych dochodach oraz oświadczenie męża o uzyskiwanych dochodach (k. 14-15).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna A. K. uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowo – administracyjnego, tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz niespełna rocznym synem. Jedynym stałem źródłem utrzymania rodziny skarżącej jest dochód z męża z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 1.709,50 zł netto (k. 15). Wnioskodawczyni poza mieszkaniem o powierzchni 60 m2 nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Całość uzyskiwanych dochodów jest przeznaczana na bieżące utrzymanie rodziny, w tym opłacenie rachunków oraz zakup żywności, odzieży i niezbędnych środków czystości trzyosobowej rodziny, w tym małego dziecka.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu trzyosobowej rodziny skarżącej, w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż A. K. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia pełnomocnika.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.