Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Bk 74/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu sprawy ze skargi R.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o udzielenie informacji publicznej, uchylił zaskarżone postanowienie.
Pismem z dnia 10 czerwca 2022 r. R.Z. wniósł skargę na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. powyższego wyroku z dnia 18 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Bk 74/22 i wymierzenie organowi grzywny, wskazując na treść art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a. Zdaniem skarżącego, pomimo upływu ustawowych terminów do wydania decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie wydało nowej decyzji. Skarżący podał, że pismem z 24 maja 2022 r. wezwał organ do wykonania powyższego wyroku, jednak organ nie wydał decyzji i nie zajął stanowiska wobec pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest weryfikacją czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana przez sąd. W tym miejscu należy też przypomnieć, że postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest na zasadzie skargowości, co oznacza, że może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot (art. 50 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd administracyjny powinien zatem rozpoznać sprawę z uwzględnieniem wszystkich uchybień występujących w danej sprawie, mających istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, niezależnie od tego czy takie naruszenia zostały dostrzeżone przez skarżącego. Zasada niezwiązania sądu granicami skargi nie oznacza jednak, że nie jest on ograniczony przedmiotem zaskarżenia, którym zawsze jest konkretny, kwestionowany przez skarżącego akt lub czynność czy inne działanie organu administracji publicznej, ewentualnie bezczynność organu. Sąd nie może bowiem samodzielnie zmieniać przedmiotu skargi, a tym samym z urzędu kontrolować działalności organu administracji publicznej, która nie została wprost objęta złożoną do tego sądu skargą (tak m.in. NSA w postanowieniu z 12 kwietnia 2019 r. o sygn. akt I OSK 427/19, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Zgodnie z treścią art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z treści powyższego przepisu wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego, lecz możliwość ta została ograniczona do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Skarga nie jest zatem dopuszczalna na niewykonanie innych wyroków sądów administracyjnych, w tym wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności.
W konsekwencji, skoro w rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę na niewykonanie wyroku WSA w Białymstoku z dnia 18 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Bk 74/22, którym tut. sąd uchylił zaskarżone postanowienie, to skargę należało uznać za niedopuszczalną w świetle postanowień art. 154 § 1 p.p.s.a. Wyrok zapadły w sprawie sygn. akt II SA/Bk 74/22 nie jest wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a zatem skarga w przedmiotowej sprawie, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.