Uzasadnienie
D. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (k. 50). Skarżący podniósł, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Dochód skarżącego stanowi emerytura w wysokości 1.391 zł oraz dodatkowe wynagrodzenie za świadczenie usług parkingowych w kwocie 150 zł. Wnioskodawca posiada dom o powierzchni [...] m2 (powierzchnia mieszkalna [...] m2) oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha, na której znajduje się dom i dwie stodoły. Poza tym skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 50-51)
W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż został zaliczony orzeczeniem Komisji Lekarskiej w S. z dnia [...]01.2009 r. do osób niepełnosprawnych, z uwagi na liczne choroby, przez co na leki i odpowiednią dietę w skali miesiąca wydaje około 300-400 zł. Inne ponoszone przez niego wydatki związane z jego utrzymaniem kształtują się następująco: energia elektryczna – 50 zł, telefon – 50 zł, gaz – 50 zł, telewizor – 37,50 zł, dojazdy do lekarzy – 50 zł, wyżywienie – 900 zł (około 30 zł dziennie) oraz opał – 150 zł (około 1.500 zł rocznie)(k. 50v).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna D. W. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna D. W. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawca jest osobą starszą i schorowaną. Jego dochodem jest emerytura w wysokości 1.391 zł oraz wynagrodzenie za świadczenie usług parkingowych w kwocie 150 zł (k. 51). Wnioskodawca nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód wystarcza mu jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych. Bieżące wydatki związane z jego utrzymaniem wynoszą około 1.500-1.600 zł, co oznacza, iż po ich odliczeniu skarżącemu nie zostają żadne wolne środki finansowe.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także zestawienie jego stałych wydatków oraz brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.