Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] maja 2018 r. w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolniczej i umorzenia postępowania, Skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozpoznania skargi. Skarżący w żaden sposób nie uzasadnili złożonego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (vide: postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08).
Ponadto przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które wywołują skutki materialnoprawne i nadają się do wykonania (wymagają wykonania), przy czym przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 116/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Rozpoznając wniosek Skarżących w zakresie przytoczonych powyżej przesłanek Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie decyzja, której dotyczy wniosek jest decyzją uchylającą decyzję w przedmiocie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolniczej i umarzającą postępowanie przed organem I instancji. Taka decyzja nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania, bowiem nie wywołuje takich skutków materialnoprawnych, ze względu na które podlegałaby wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Jako decyzja uchylająca i umarzająca postępowanie nie nadaje się ona do egzekucji a zatem wniosek Skarżących o wstrzymanie jej wykonania jest bezpodstawny. Drugorzędną kwestią jest fakt, że Skarżący w żaden sposób nie uzasadnili, jakie to okoliczności wykonania zaskarżonej decyzji mogły spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.