Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 września 2014 r. tutejszy sąd oddalił skargę T.P.od decyzji SKO w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
W dniu [...] września 2014 r. T.P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wskazał, że wyznaczony mu z urzędu pełnomocnik nie wywiązał się ze swoich obowiązków, bowiem nie złożył wniosku o uzasadnienie, nadto w dniu rozprawy wypowiedział ustnie pełnomocnictwo. Mimo że miał obowiązek działać za swego mocodawcę jeszcze przez dwa tygodnie, również i z tego obowiązku się nie wywiązał. Skarżący oświadczył, że w jego ocenie niezłożenie wniosku o uzasadnienie w terminie nie było przez niego zawinione. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny i nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), zwanej dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, w piśmie wskazane zostały okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności.
W sprawie niniejszej skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie w terminie siedmiodniowym od upływu okresu, w którym wniosek o uzasadnienie mógł być złożony do sądu (termin upływał we czwartek [...] września 2014 r., zaś prośba o przywrócenie terminu wpłynęła w dniu [...] września 2014 r.). Dokonał również spóźnionej czynności, bowiem dołączył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia.
Nie można jednak ocenić jako usprawiedliwiających spóźnienie argumentów skarżącego mających to spóźnienie wyjaśniać.
Zasadą jest, że okoliczności, o których mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., powinny mieć charakter wyjątkowy i nie powinny wynikać z niedochowania należytej staranności, ale z przyczyn, którym nie można zapobiec. W ocenie sądu, takich okoliczności w sprawie nie sposób stwierdzić.
Zauważyć należy, że na terminie rozprawy w dniu 4 września 2014 r., na której zapadł wyrok, obecny był zarówno pełnomocnik skarżącego (wyznaczony z urzędu), jak i sam skarżący. Wiedział on zatem o wydanym orzeczeniu i – nawet jeśli, jak twierdzi – otrzymał tego dnia ustne oświadczenie pełnomocnika o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, mógł w ustawowym terminie złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Okoliczność korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (wyznaczonego z urzędu lub ustanowionego z wyboru) nie zwalnia mocodawcy (strony postępowania) od dochowania należytej staranności i dbałości o własne interesy. Świadczy o tym chociażby treść art. 41 p.p.s.a., zgodnie z którym mocodawca stawający jednocześnie z pełnomocnikiem może niezwłocznie prostować lub odwoływać oświadczenia pełnomocnika. Można nawet stwierdzić, że skoro pełnomocnik dokonał wypowiedzenia pełnomocnictwa skarżącemu, to tym bardziej powinien on wykazać staranność i podjąć działania celem ochrony własnego interesu prawnego (tutaj: dochowania terminów dla dokonania czynności procesowych) i to także wobec faktu, że pełnomocnik ma obowiązek działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie od daty wypowiedzenia pełnomocnictwa.
Stąd też, zdaniem sądu należy ocenić, że spóźnienie skarżącego było przez niego zawinione, co czyni niedopuszczalnym przywrócenie terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.