Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usunięciem pojazdu z drogi publicznej, K. W. wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w urzędzie pracy i w chwili obecnej nie pracuje zarobkowo. Dodał, że niedługo urodzi mu się syn. Ewentualne ściągnięcie kwoty ponad 21 tysięcy złotych spowoduje zabranie środków do utrzymania i wychowania nowonarodzonego dziecka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej może wpłynąć na ograniczenie posiadanych przez stronę środków do życia bądź nawet ich pozbawienie.
W przedmiotowej sprawie obciążono skarżącego kosztami związanymi z usunięciem pojazdu z drogi publicznej w kwocie 21.535,10 zł. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnił, że wynikająca z decyzji kwota do zapłaty uzasadnia udzielenie mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania jej wykonania do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.