Uzasadnienie
H. i J. K. wspólnie ze S. S. złożyli skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2015 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę sieci elektroenergetycznej.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 czerwca 2015 r. wezwano skarżących (solidarnie H. i J. K., odrębnie S. S.) do uiszczenia wpisów od skargi w kwocie po 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia oraz wezwano do nadesłania odpisu skargi zakreślając ten sam rygor. Z uwagi na reprezentowanie wszystkich skarżących przez profesjonalnego, tego samego pełnomocnika – wszystkie powyższe wezwania zaadresowano na jego adres. Zostały one doręczone pełnomocnikowi w dniu 3 lipca 2015 r. (k. 33). Termin na wykonanie obowiązków mijał w piątek 10 lipca 2015 r., jednakże do tej daty nie zostały one wykonane, zaś w ostatnim dniu terminu wpłynęło do sądu pismo pełnomocnika skarżących K. zawierające oświadczenie o wycofaniu skargi w ich imieniu (k. 51).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku ważył, co następuje:
Skarga złożona przez H. i J. K. oraz S. S. podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie zaś z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych (np. nie przedłożono brakującego odpisu skargi).
Stosownie do przepisu art. 60 § 1 zdanie 1 i 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co – w klasycznej sytuacji skutecznego wszczęcia postępowania - wywołuje obowiązek jego umorzenia. Dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, uwzględnienie wniosku o cofnięcie skargi prowadzące do umorzenia postępowania jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki np. nie został uiszczony wpis, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę.
W rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie przez żadnego ze skarżących, bowiem ani jeden z nich nie uiścił wymaganego wpisu jak też nie przedłożył brakującego odpisu skargi, co prowadziło do jej odrzucenia. Jako nieskuteczna z przyczyn formalnych skarga nie wszczęła postępowania sądowoadministracyjnego. Nie można go było zatem umorzyć w zakresie dotyczącym H. i J. K., którzy skargę wycofali.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.