Uzasadnienie
P. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe (k.53). Skarżący obecnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i nie posiada stałych dochody. Ponadto skarżący nie posiada żadnego majątku i ma problemy ze znalezieniem pracy ze względu na to, że przebywał w zakładzie karnym. Skarżący jest zobowiązany do regulowania alimentów (k. 53-58).
Do wniosku skarżący dołączył decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną (k. 59).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 28 marca 2017 r. skarżący oświadczył, iż zamieszkuje w gospodarstwie agroturystycznym, gdzie dorywczo pracuje i bezpłatnie otrzymuje mieszkanie. Średnie wynagrodzenie miesięczne to kwota około 400 – 500 zł. Wnioskodawca nie posiada rachunku bankowego (k. 64). Do oświadczenia skarżący dołączył dokumenty potwierdzające opłacanie alimentów w kwocie 200 zł (k. 65-67).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 780 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku P. S. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wskazał, iż jego miesięczny dochód z tytułu dorywczej pracy na gospodarstwie agroturystycznym to kwota około 400-500 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku i zamieszkuje bezpłatnie w gospodarstwie agroturystycznym. Ponadto ponosi alimenty w kwocie 200 zł.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu wnioskodawcy w zestawieniu z brakiem zgromadzonych oszczędności i majątku pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.