Uzasadnienie
Decyzją z dn. [...].06.2004r. o nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w H., odmawiającą W. P. przyznania zasiłku stałego.
Zdaniem organów obydwu instancji, W. P. nie spełnił wszystkich przesłanek ustawowych do przyznania mu zasiłku stałego. Zgodnie, bowiem z art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 12.03.2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeśli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, czyli od kwoty 461 zł (o czym stanowi art. 8 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy).
W. P. nie spełnił przesłanki: całkowitej niezdolności do pracy.
Z przedstawionego orzeczenia z dnia [...].11.1991r. Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia Nr 12 w H. wynikało, iż został zaliczony do III grupy inwalidów, która jest równoznaczna z lekkim stopniem niepełnosprawności i możliwością zatrudnienia z przeciwwskazaniem do wykonywania ciężkiej pracy fizycznej na wysokości i wymagającej dobrej ostrości wzroku.
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku W. P. zarzucił decyzji naruszenie prawa.
Na rozprawie sądowej z dnia 28.10.2004r. pełnomocnik skarżącego (z urzędu) wniósł o uwzględnienie skargi i zasądzenie kosztów. Złożył do akt kserokopię orzeczenia z dn. [...].10.2004r. Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w H., z którego wynika, że W. P. został zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności datującej się od 14.10.2004r., bez wskazań do zatrudnienia.
Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Aby uzyskać prawo do zasiłku stałego, osoba ubiegająca się o taką formę pomocy musi spełnić wszystkie przesłanki wymienione w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 12.03.2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zasiłek stały przysługuje, bowiem osobie pełnoletniej, samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeśli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego tj. od kwoty 461 zł (na dzień wydania decyzji).
Organy słusznie stwierdziły, że W. P. mający 58 lat nie spełnił wszystkich wymogów z w/w przepisu gdyż nie był osobą całkowicie niezdolną do pracy.
Nie jest spornym w sprawie, że na dzień wydania decyzji, skarżący nie osiągnął wieku emerytalnego i posiadał jedynie częściową niezdolność do pracy, wynikającą z orzeczenia z dn. 19.11.1991r. Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia w H. Organy orzekające nie negowały trudnej sytuacji materialnej i życiowej skarżącego, lecz nie miały możliwości przyznania skarżącemu zasiłku stałego, wbrew obowiązującemu przepisowi art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej. Prawidłowości wydanej decyzji nie zmienia fakt uzyskania przez skarżącego orzeczenia o ustaleniu niepełnosprawności z dnia [...].10.2004r., albowiem zaskarżona decyzja nosi datę [...].06.2004r., a więc organy obydwu instancji nie mogły znać treści nowego orzeczenia, które skarżący przedstawił dopiero na rozprawie sądowej w dniu 28.10.2004r.
Skoro stan zdrowia skarżącego uległ pogorszeniu i legitymuje się obecnie orzeczeniem ustalającym znaczny stopień niepełnosprawności, to może ubiegać się ponownie o przyznanie pomocy ze środków społecznych w określonej formie.
Mając na względzie powyższe okoliczności, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270).