Uzasadnienie
Gmina B. P. wniosła skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2006 roku Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...].03.2006r. znak [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania przebudowy drogi gminnej O. – H. i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na przebudowę tej drogi. Skargę wniósł i podpisał pełnomocnik - radca prawny J. W. legitymujący się załączonym do skargi pełnomocnictwem Nr [...] z dnia 18.07.2006r. udzielonym przez Wójta Gminy B. P. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie natomiast do treści art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca Gmina B. P. jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Sprawa dotyczy wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania przebudowy drogi i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na przebudowę – jest to zatem sprawa z zakresu budownictwa i architektury podlegająca wpisowi stałemu w wysokości 500 zł (§2 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wpis ten pomimo istnienia obowiązku wynikającego ze wskazanych wyżej regulacji nie został uiszczony. W sprawie zaistniały zatem wszystkie przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.
Na marginesie jedynie można wskazać, iż § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. ustanawiający zasadę, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w tym Rozporządzeniu, po przekazaniu skargi sądowi, został uznany przez Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 07.03.2006r. w sprawie sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. 2006r. Nr 45, poz. 322) za niezgodny z Konstytucją i utracił moc z dniem 17.03.2006r. Trybunał wskazał, że za przyjęciem obowiązku uiszczania przez profesjonalnych pełnomocników bez wezwania opłat stałych w postępowaniu sądowoadministracyjnym przemawia założenie, że profesjonalistom, a mianowicie adwokatom i radcom prawnym zakres i wysokość opłat stałych - wpisów w wysokości stałej - powinny być znane. Regulacja ta ma na celu przede wszystkim usprawnienie i przyspieszenie postępowania.