Uzasadnienie
J. P. pismem procesowym z dnia [...] lutego 2007 r. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej w B. z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania lokalu mieszkalnego.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. w sprawie sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy i przekazał ją do rozpoznania według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z racji braku wyczerpania przez skarżącego służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Jak stanowi art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być tylko rozstrzygnięcie, które kończy postępowanie uruchomione wniesionym środkiem zaskarżenia.
W przedmiotowej sprawie środkiem zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego jest odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej w W. Z akt sprawy wynika, iż skarżący złożył takie odwołanie i zostało ono rozpoznane przez Komendanta Głównego Straży Granicznej decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. W świetle powyższego wskazać należy, że przedmiotem zaskarżenia do sądu mogła być jedynie w/w decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej, zgodnie z pouczeniem w niej zawartym, a nie zaskarżona przez skarżącego decyzja organu I instancji. W tej sytuacji Sąd nie mógł poddać skargi merytorycznej ocenie, albowiem w pierwszej kolejności musiał skontrolować jej dopuszczalność.
W niniejszej sprawie jeden z formalnych warunków dopuszczalności skargi nie został spełniony. Dostrzeżenie powyższego czyniło koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 52 § 1 tejże ustawy.