Uzasadnienie
P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] kwietnia 2015r. w części dotyczącej przedmiotu postępowania i nakazał A. B. rozbiórkę samowolnie wybudowanego przepustu znajdującego się na rzece S., a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi zostało doręczone A. B. w dniu 1 czerwca 2015r. W dniu 3 lipca 2015 r. Skarżący wywiódł skargę na opisaną wyżej decyzję.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej cytowanej: p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 54 § 1 tej ustawy skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest warunkiem jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego.
W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2015 r. została doręczona skarżącemu w dniu 1 czerwca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia.
W świetle powyższego termin do wniesienia skargi upływał 1 lipca 2015 r. Tymczasem skargę na powyższą decyzję skarżący nadał dopiero w dniu 3 lipca 2015 r., a więc po upływie 30-dniowego terminu określonego w/w przepisem.
W konsekwencji, skoro skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi skutkowało tym, że należało z urzędu zwrócić cały uiszczony przez skarżącego wpis sądowy (art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.