Uzasadnienie
Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] lutego 2012 roku, nr [...] skierował Pana J. W. na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w kategorii B. Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wniósł Pan J. W., twierdząc, że sprawa jest szczególna i skomplikowana, bowiem dotyczy, jego zdaniem, sfałszowania stanu zdrowia celem tuszowania przestępstw dokonanych na osobie odwołującego się przez funkcjonariuszy publicznych. Dlatego też prosił o wyznaczenie terminu posiedzenia i umożliwienie mu "przedstawienia kompleksowo sprawy za pomocą stosownych dokumentów".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., przychylając się do wniosku odwołującego się, wyznaczyło rozprawę na dzień [...] marca 2012 roku.
W trakcie powyższej rozprawy Pan J. W. złożył wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego na okres 6 miesięcy w celu wykonania badań lekarskich, mających obalić diagnozę prof. W. D. z Kliniki Neurologii Uniwersytetu Medycznego w B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] marca 2012 roku, nr [...], odmówiło zawieszenia postępowania administracyjnego, uznając iż nie zachodzą przesłanki z art. 98 kpa, jak również z art. 97 kpa.
Na skutek wniosku Pana J. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, uznając także brak podstaw do zawieszenia postępowania w świetle art. 97 i 98 kpa.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Pan J. W. W obszernym uzasadnieniu przedstawił swoje problemy życiowe, zdrowotne, jak również, jego zdaniem, fakt prześladowania do przez funkcjonariuszy publicznych. Końcowo wniósł o zawieszenie postępowania do czasu wydania opinii przez Kancelarię Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie prośby skarżącego o zwołanie Rady Gabinetowej na podstawie art. 141 Konstytucji RP.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje
Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Bezspornym w sprawie jest fakt, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte z urzędu, a wiec nie zachodzą przesłanki zawarte w art. 98 kpa, które dotyczą sytuacji, gdy sama strona wszczyna postępowanie i wnosi o zawieszenie postępowania.
Dlatego też w sprawie niniejszej zastosowanie ma art. 97 § 1 kpa. Zgodnie z treścią wyżej wymienionego przepisu, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie:
- - śmierci strony, gdy postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe,
- - śmierci przedstawiciela ustawowego strony,
- - utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych,
- - gdy rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Zasadnym jest stwierdzenie przez organ odwoławczy, ze żadna z cytowanych powyżej przesłanek nie została spełniona. Trzy pierwsze z pewnością nie nastąpiły, zaś czwarta nie zaistniała także, bowiem trudno uznać, ze podnoszona przez skarżącego w trakcie rozprawy przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. okoliczność podważenia opinii lekarskiej prof. W. D., jak również oczekiwanie na opinię Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie zwołania Rady Gabinetowej na podstawie art. 141 Konstytucji RP (która to okoliczność została zawarta w skardze) - stanowi przesłankę z art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
Dlatego też w świetle powyższych rozważań, należy uznać, ze zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami).
O przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi ustanowionemu z urzędu i zwrocie niezbędnych kosztów Sąd orzekł na mocy art. 250 tejże ustawy oraz przepisów § 2 ust. 1-3, § 6 pkt 1, § 18 ust. 2 pkt 1 lit. a) i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).