Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 lipca 2012 r. referendarz sądowy tut. Sądu przyznał J. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W piśmie z 30 stycznia 2013 r. skarżący poinformował, że rezygnuje z prawa pomocy w formie adwokata z urzędu i chce w tej sprawie występować samodzielnie.
Zgodnie z art. 263 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) o cofnięciu przyznania prawa pomocy orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym.
Przesłanki cofnięcia prawa pomocy wynikają natomiast z art. 249 tej ustawy, który stanowi, że przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Należy podzielić pogląd, że przepis ten należy interpretować szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do oceny sytuacji majątkowej strony (zob. np. postanowienie WSA w Warszawie z 26 marca 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1366/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponadto na aprobatę zasługuje stanowisko, że strona, której udzielono prawa pomocy, może sama zrzec się tego uprawnienia, a zatem złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego prawa pomocy (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008, str. 759).
Wobec tego, że skarżący zrezygnował z przyznanej mu formy prawa pomocy w postaci adwokata z urzędu, zaistniała przesłanka zmiany okoliczności z art. 249 ustawy procesowej. To zaś skutkuje cofnięciem przyznania prawa pomocy w tym zakresie, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 263 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi