Uzasadnienie
W dniu [...] lipca 2016 r. Skarżąca I. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], wydaną w przedmiocie uchylenia decyzji umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie zjazdu z działki na drogę powiatową i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W skardze został zawarty wniosek o przywrócenia terminu do jej złożenia.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że nie brała udziału w żadnym stadium postępowania, a o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedziała się dopiero 8 lipca 2016 r. od swojego męża. Wskazała, że w jednej kopercie organy przesyłały wyłącznie jeden egzemplarz pisma, a nie dwa, dla obojga małżonków, którzy są współwłaścicielami działki objętej postępowaniem. Zaznaczyła również, że korespondencja procesowa była odbierana przez pracowników męża, który prowadzi działalność gospodarczą na przedmiotowej działce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.
W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Dodatkowo podkreślić należy, że przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. nie zobowiązuje do "udowodnienia" przez stronę podnoszonych okoliczności, ale do ich "uprawdopodobnienia".
W ocenie Sądu zostały spełnione wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku.
Wniosek został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, bowiem skarżąca o wydaniu decyzji dowiedziała się od męża w dniu 8 lipca 2016 r. Termin do złożenia wniosku upływał zatem w dniu 15 lipca 2016 r. W ww. terminie skarżąca złożyła skargę wraz z wnioskiem o przywróceniu terminu do jej wniesienia.
Wobec spełnienia przez skarżącą wymogów formalnych, konieczne do uwzględniania wniosku o przywrócenie terminu stało się rozważenie, czy podane przez ww. argumenty uprawdopodabniają, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
W ocenie Sądu strona uprawdopodobniła brak winy w niedochowaniu terminu. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została nieprawidłowo doręczona. Zgodnie z art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Tymczasem w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja nie została doręczona dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu. Stąd też należy uznać, że wystąpiły okoliczności uniemożliwiające stronie skarżącej dochowanie terminu do złożenia skargi i nie były one spowodowane jej zawinionym zachowaniem. Uzasadniało to przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.