Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. uchylił w całości decyzję własną z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie.
Skargę na decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożyła G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie, w dniu [...] kwietnia 2013 r. pełnomocnicy stron zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych od wyroków wydanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Z cytowanego przepisu wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa.
W ocenie Sądu, wprawdzie wskazany przez pełnomocników stron cel zawieszenia postępowania nie daje podstaw do zawieszenia postępowania z urzędu na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ale nie powoduje zarazem, że nie może zyskać akceptacji Sądu w ramach rozpatrywania zgodnego wniosku stron o zawieszenie postępowania w trybie art. 126 p.p.s.a. Przedmiotowy wniosek stron nie zmierza bowiem ani do obejścia prawa, ani też nie wydaje się być niecelowym, zważywszy na fakt, że rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadnienia prawnego w sprawach podobnych może odnieść pozytywny skutek dla stron niniejszego postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 126 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.