Uzasadnienie
W dniu 12 czerwca 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wpłynęła skarga Pań. G., A. B. i K. L. M. (dalej powoływane jako Skarżące) na postanowienie Wojewody P. z [...] maja 2012r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Skarga została podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata A. M. Wobec tego, że pełnomocnictwa znajdujące się w aktach sprawy administracyjnej nie zawierały upoważnienia do prowadzenia postępowania przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik został wezwany przez tut. Sąd do złożenia pełnomocnictwa procesowego. W wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnik takiego pełnomocnictwa nie złożył. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarżące działają w tej sprawie bez pośrednictwa pełnomocnika.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 lipca 2012 r. Skarżące zostały wezwane do usunięcia braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia.
Wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone Pani A.. i Pani K. L. M. w dniu 2 sierpnia 2012r., zaś Pani I. G. w dniu 3 sierpnia 2012r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 21 - 23).
Mimo upływu zakreślonych, siedmiodniowych terminów brak formalny nie został usunięty przez Panie A. B. i K. L. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) – sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Skarżące A. B. i K. L. M. zostały prawidłowo wezwane do własnoręcznego podpisania skargi. Wezwania zawierały zgodne z prawem pouczenia o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, tj. do dnia 9 sierpnia 2012 r. (czwartek) nie uzupełniły tego braku. To w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie w stosunku do Pani A. B. i do Pani K. L. M. Z tych względów, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.