Uzasadnienie
S. Ł. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając we wniosku, iż jest starszą, schorowaną osobą, a na leczenie w skali miesiąca wydaje kwotę około 300 zł. Wprawdzie skarżąca zamieszkuje w domu córki, ale nie prowadzą oni wspólnego gospodarstwa domowego. Wnioskodawczyni uzyskuje dochód z tytułu emerytury w kwocie 1.074 zł. Poza tym skarżąca nie posiada majątku czy też innych przedmiotów wartościowych. Bieżące utrzymanie w kwocie około 550 zł, koszty leczenia oraz spłata raty kredytu w kwocie 100 zł, pochłaniają w całości uzyskiwane dochody (k. 9-10).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 780 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku S. Ł. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe mimo, że mieszka u córki. Źródło miesięcznego utrzymania skarżącej stanowi emerytura w kwocie 1.074 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku i oszczędności. Bieżące wydatki wynoszą około 1.000 zł.
W tej sytuacji należy zatem stwierdzić, iż S. Ł. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.