Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dn. [...].07.2004r.
o Nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. na postanowienie Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w R. nr [...] z dn. [...].06.2004r. w sprawie przekazania Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w W. akt osobowych R. K. zameldowanej na pobyt stały we wsi P. L [...], gm. R. przebywającej w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w L., w sprawie dotyczącej kwalifikacji do Domu Pomocy Społecznej w K. Przebieg postępowania przedstawiał się następująco:
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w R. przekazał Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w W. akta osobowe Pani R. K. zameldowanej na pobyt stały we wsi P. L. [...], gm. R. przebywającej w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w L., ul. M. [...], w sprawie dotyczącej zakwalifikowania do domu pomocy społecznej. Z postanowieniem tym nie zgodził się Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. i wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2004r. orzekło o niedopuszczalności złożenia w tej sprawie zażalenia przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., gdyż nie jest on stroną postępowania. Stosownie, bowiem do art. 141 § 1 KPA "na wydane w toku postępowania postanowieniem służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi".
Z postanowieniem tym nie zgodził się Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywodzi, że jest stroną postępowania, gdyż zgodnie z treścią art. 28 KPA stroną jest każdy czyjego interesu postępowanie dotyczy. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. wywodzi dalej, że posiada wszystkie przymioty strony, bowiem nie jest właściwy do objęcia pomocą Pani R. K., gdyż jej miejsce pobytu na terenie gminy W. nie ma charakteru stałego. Uznanie gminy W. za gminę właściwą oznaczałoby nałożenie na nią obowiązku ponoszenia opłat m. in. za pobyt w domu pomocy społecznej, co naruszałoby jej interes prawny. Taka sytuacja w ocenie Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. nadaje mu przymiot strony i czyni skargę zasadną, dlatego wnosi o uchylenie skarżonego postanowienia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosiło o oddalenie skargi. Zdaniem Kolegium przekazanie akt Pani R. K. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w R. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. ma na celu ponowne zakwalifikowanie jej do Domu Pomocy Społecznej w K. W związku z tym Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. ma przymiot organu władnego prowadzić w tej sprawie postępowanie zmierzające do wydania decyzji kwalifikującej Panią R. K. do Domu Pomocy Społecznej w K. lub decyzji odmawiającej zakwalifikowania jej do tego domu, a nie przymiot strony tego postępowania. Fakt, że Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. uważa się za organ niewłaściwy do orzekania w tej sprawie, co wykazuje w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, nie daje mu przymiotu strony, a tym samym możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uważa, że Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. powinien stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 KPA wystąpić do sądu administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, skoro uznaje się niewłaściwym w powyższej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest dopuszczalna.
Błędne jest przekonanie Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., iż przysługuje mu przymiot strony w tymże postępowaniu administracyjnym, albowiem w świetle art. 28 k.p.a. pojęcie "interesu prawnego" nie może odnosić się do organu, który wydaje decyzje i prowadzi postępowanie administracyjne. W niniejszej sprawie przymiot strony służyłby jedynie R. K., albowiem ona jest osobą, której postępowanie dotyczyło i której interes mógłby być ewentualnie naruszony.
Przyznanie organowi jednostki samorządu terytorialnego (którym jest kierownik MOPS w W.) właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji organ nie ma legitymacji procesowej strony w tych postępowaniach i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w świetle art. 50 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Takie stanowisko na temat legitymacji procesowej jednostki samorządu terytorialnego zajął NSA w uchwale składu 7 sędziów z dn. 19.05.2003r. (sygn. OPS 1/03; publ. "Jurysta" 2003r. Nr 7-8).
Stąd też skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 50 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy.
Rację natomiast należy przyznać SKO w Ł., iż spór jaki powstał między dwoma organami jednostek samorządu terytorialnego jest typowym sporem o właściwość, którego rozstrzygnięcie następuje w innym trybie i jest unormowane przepisem art. 22 k.p.a.