Uzasadnienie
Decyzją z [...].05.2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z [...].02.2011 r. znak [...] ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci budowy zakładu unieszkodliwiania odpadów komunalnych przy ulicy G. W. A. w B., na działkach ewidencyjnych nr [...].
Skargę na decyzję organu II instancji, wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, złożyło do sądu administracyjnego Stowarzyszenie "O." w B. – nieprawidłowo wskazując, że decyzja SKO umarzała postępowanie odwoławcze. Wskazało, że nie zgadza się w szczególności z nadaniem decyzji I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności. Oświadczyło, że uszczegółowione zarzuty przedstawi w innym piśmie procesowym.
W dniu 24.08.2011 r. do tutejszego sądu wpłynęło pismo procesowe od SKO w B., wraz z którym przesłano złożone temu organowi przez stronę uzupełnienie skargi. Zawiera ono merytoryczne zarzuty Stowarzyszenia "O." wobec decyzji SKO z [...].05.2011 r. i wnioski o dopuszczenie dowodu z opinii ekspertów (k. 26 i n.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego następuje na wniosek skarżącego, który powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Istotne jest również, aby akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, kwalifikował się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem co do zasady aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie.
Zdaniem składu orzekającego charakter prawny kwestionowanego rozstrzygnięcia (decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia) nie wywołuje skutków, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem nie podlega wykonaniu w rozumieniu podanym wyżej.
Rozstrzygnięcie środowiskowe ma charakter opiniodawczy i jest wydawane w postępowaniu stanowiącym etap poprzedzający postępowanie kończące się decyzją o warunkach zabudowy lub decyzją o pozwoleniu na budowę (vide art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.). Zatem to nie decyzja środowiskowa, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu jak np. pozwolenie na budowę. Decyzja środowiskowa nie zezwala natomiast bezpośrednio na realizację inwestycji, nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego – szkodliwego dla interesu prawnego skarżącego, w jego ocenie - nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej.
Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że to na skarżącym składającym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa ciężar wykazania, iż jej wykonanie wywoła nieodwracalne skutki. Przedmiotowego uzasadnienia tak we wniosku o wstrzymanie wykonania, jak i w piśmie uzupełniającym skargę z 28.07.2011 r. (k.
26) zabrakło. Postawione w skardze zarzuty dotyczą merytorycznej poprawności decyzji, nie wskazują na czym w ocenie skarżącego miałoby polegać jej wykonanie i jakie nastąpiłyby negatywne skutki tego wykonania. Dlatego wskazać trzeba skarżącemu, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom – o ile jest to możliwe i dopuszczalne, a nie ocena legalności decyzji (vide postanowienia NSA z 10.07.2008 r., II OZ 742/08, Lex nr 493682 oraz z 14.05.2009 r., II OSK 715/09, Lex nr 564227).
W tych okolicznościach tj. wobec niemożliwości wykonania decyzji środowiskowej i wywołania przez nią bezpośrednio skutków o jakich mowa w art. 61 §3 p.p.s.a., bezskuteczne pozostaje nadanie rozstrzygnięciu pierwszoinstancyjnemu, utrzymanemu w mocy przez organ odwoławczy, rygoru natychmiastowej wykonalności.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.