Uzasadnienie
K.M. w dniu [...] lipca 2008 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z., orzekającą o przyznaniu K.M. dodatku mieszkaniowego i ryczałtu na zakup opału w łącznej kwocie 45,62 zł.
Niezgadzając się z wyliczeniami organu, co do wysokości przyznanego mu dodatku mieszkaniowego, K.M. zarzucił, że zaskarżona decyzja rażąco narusza ustawę o dodatkach mieszkaniowych i przepisy kpa.
W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do zarzutów w niej podniesionych powtarzając argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Należy nadmienić, iż na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie w uzasadnieniach obydwu decyzji organy oprócz przepisów rangi ustawowej (ustawy z dnia 21 czerwca 2001 o dodatkach mieszkaniowych) powołują jako podstawę rozstrzygnięcia przepis § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.), które to rozporządzenie wydane zostało na podstawie art. 9 ww. ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Jak wiadomo tutejszemu sądowi z urzędu, na podstawie art. 193 Konstytucji RP skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (sprawa o sygn. akt: II SA/Sz 345/07) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "Czy art. 9 ust 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 724 z późn. zm.) jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w takim zakresie w jakim upoważnia Radę Ministrów do określenia sposobu ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału i maksymalnej wysokości ryczałtu na zakup opału dla gospodarstw domowych, których lokale mieszkalne nie są wyposażone w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody oraz gazu przewodowego, stanowiącego część dodatku mieszkaniowego?", zawieszając jednocześnie postępowanie w sprawie.
W rozpoznawanej sprawie, postępowanie toczy się w przedmiocie ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego, m.in. w oparciu o wspomniane rozporządzenie Rady Ministrów, wydane na podstawie przepisu art. 9 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zakwestionowanego przez WSA w Szczecinie. Rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zbadania konstytucyjności ww. przepisu ma zatem istotny wpływ na orzeczenie tutejszego sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę, rozstrzygnięcie o konstytucyjności powoływanego przepisu jest kwestią wstępną dla wydania w niniejszej sprawie prawidłowego wyroku, dlatego też na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.