Uzasadnienie
Fundacja R. w B. złożyła skargę na czynność Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. w przedmiocie karty parkingowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 sierpnia 2015 r. pełnomocnik Fundacji została wezwana do usunięcie braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa (lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa) do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi podpisanego w sposób przewidziany w KRS Fundacji - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1).
Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 13 sierpnia 2015 r. (k. 23). Siedmiodniowy termin do wykonania powyższych obowiązków upłynął bezskutecznie we czwartek 20 sierpnia 2015 r. Pismem z dnia 17 sierpnia 2015 r. pełnomocnik uzupełniła braki formalne skargi oraz zwróciła się z prośbą o przeksięgowanie opłaty sądowej ze sprawy o sygn. akt II SA/Bk 541/15 na poczet opłaty sądowej w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 543/15. Ponadto poinformowała, że skarżący nie uiści wpisu sądowego w sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą
II SA/Bk 541/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca pismem z dnia 17 sierpnia 2015 r. zwróciła się z prośbą o przeksięgowanie opłaty sądowej ze sprawy o sygn. akt II SA/Bk 541/15 na poczet opłaty sądowej w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 543/15. Ponadto poinformowała, że skarżący nie uiści wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie. Nieuiszczenie zatem wpisu od skargi zobowiązywało sąd do jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.