Uzasadnienie
M. M. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k. 14), podając, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z małżonkiem J. M. oraz dwójką pełnoletnich dzieci. Wysokość miesięcznego dochodu rodziny wynosi 1.884 zł, w tym: wynagrodzenie wnioskodawczyni – 1.694 zł oraz dochód z [...] ha gruntu – 190 zł. Mąż skarżącej aktualnie pozostaje bez dochodu, bowiem wykonywana przez niego działalność gospodarcza z zakresu usług budowlanych, w związku z chorobą oraz brakiem zleceń została zawieszona. Dzieci skarżącej aktualnie poszukują pracy i znajdują się na jej utrzymaniu. Rodzina wnioskodawczyni posiada dom o powierzchni [...] m2, mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomości rolne o powierzchni [...] ha ([...] ha w dzierżawie). Wnioskodawczyni nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 14-15).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 30 lipca 2012 r. (k.
17) wnioskodawczyni wskazała, iż jej dochód netto z pracy wynosi 1.246 zł, z dzierżawy 16,66 zł miesięcznie (200 zł rocznie), zaś drugiego hektara gruntu 190 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła także, iż jej miesięczne wydatki zamykają się kwotą 1.300,53 zł i przedstawiają się następująco: energia elektryczna – 262,47 zł, woda i ścieki – 32 zł (96 zł kwartalnie), wywóz śmieci – 9,08 zł (109 zł rocznie), ubezpieczenie KRUS męża – 122 zł (306 zł kwartalnie), telefony i Internet – 181,92 zł, gaz butla – 50 zł, ciepła woda użytkowa podgrzewana olejem opałowym – 141,66 zł (1.700 zł rocznie), opał do CO (węgiel) – 233,33 zł (2.800 zł rocznie), utrzymanie samochodu bus [...], rok produkcji [...] i [...], rok produkcji [...] – 90,66 zł, podatki gruntowe i od nieruchomości – 46,41 zł (771 zł rocznie), lekarstwa – 50 zł. Końcowo skarżąca wskazała, iż obecnie jej dochody nie wystarczają na pokrycie bieżących kosztów utrzymania rodziny, w związku z tym, zaciągnęła w zakładzie pracy kredyt na kwotę 5.000 zł. Ponadto wnioskodawczyni nie posiada żadnych maszyn rolniczych, ani inwentarza żywego (k. 19-20).
Do wniosku skarżąca przedłożyła: dokumenty potwierdzające ponoszone wydatki (k. 21-29), decyzje w sprawie uznania córki za osobę bezrobotną, bez prawa do zasiłku (k. 30, zaświadczenie z zakładu pracy o wysokości uzyskiwanych dochodów (k. 31), dokument potwierdzający zawieszoną działalność gospodarczą męża oraz jego chorobę (k. 32-33).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku M. M. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego – kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
W złożonym oświadczeniu skarżąca wykazała bowiem, iż źródłem miesięcznego utrzymania rodziny pozostaje głównie jej wynagrodzenia za pracę w wysokości netto 1.246,20 zł netto oraz dochód z gruntów rolnych w łącznej wysokości 206,66 zł. Mąż skarżącej aktualnie zawiesił działalność gospodarczą, natomiast dzieci aktualnie poszukują pracy. Wykazane wydatki rodziny zamykają się kwotą około 1.300 zł. Podkreślenia wymaga jednak to, że kwota ta nie obejmuje kosztów zakupu żywności oraz zakupu środków czystości. Aby pokryć bieżące wydatki skarżąca zmuszona była zaciągnąć pożyczkę w zakładzie pracy w wysokości 5.000 zł. Wnioskodawczyni posiada dom o powierzchni [...] m2, mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomości rolne o powierzchni [...] ha ([...] ha w dzierżawie).
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu rodziny w połączeniu z ponoszonymi wydatki oraz brakiem zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż M. M. nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.