Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 14 lutego 2017 r. tutejszy Sąd:
- - utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy R. K. (k. 236);
- - odrzucił sprzeciw czterech skarżących w sprawie niniejszej organizacji społecznych oraz Stowarzyszenia zwykłego I. B. w B. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 20 grudnia 2016 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy czterech skarżących organizacji społecznych tj. Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego I. B. w B., Fundacji T. U. Ś. w B. oraz Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji (k. 239).
Odpisy powyższych postanowień doręczono R. K. w dniu 28 lutego 2017 r. z pouczeniem, że postanowienia są prawomocne (k. 261).
W piśmie z dnia 28 lutego 2017 r. (k. 271) pięć wyżej wymienionych organizacji społecznych wniosło zażalenie na postanowienia z dnia 14 lutego 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Złożone w sprawie niniejszej w dniu 28 lutego 2017 r. zażalenie pięciu organizacji społecznych na dwa postanowienia z dnia 14 lutego 2017 r. podlega odrzuceniu.
Zauważyć należy, że z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. – wprowadzona ustawą z dnia 9 kwietnia 2015. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658 ze zm.). Zgodnie z art. 2 nowelizacji, przepisy ustawy p.p.s.a., w brzmieniu znowelizowanym (we wskazanym szczegółowo w tym przepisie zakresie, w tym co do regulacji art. 1 pkt 73 nowelizacji) stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym
Jeśli chodzi o prawo pomocy, znowelizowany przepisem art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. przepis art. 260 § 2 p.p.s.a. wskazuje, że rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6- 8 p.p.s.a., sąd orzeka jako sąd drugiej instancji stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
W sprawie niniejszej postępowanie zostało wszczęte skargą złożoną w lipcu 2016 r., jednakże na mocy art. 2 ustawy nowelizującej, ma do niego zastosowanie znowelizowane brzmienie art. 260 p.p.s.a.
Zaskarżonymi w sprawie niniejszej postanowieniami z dnia 14 lutego 2017 r. Sąd rozpoznał dwa sprzeciwy: sprzeciw R. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 grudnia 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie prawa pomocy (k. 236) oraz na skutek rozpoznania sprzeciwu pięciu organizacji społecznych utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 20 grudnia 2016 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku tych organizacji o prawo pomocy (k. 239). Oznacza to, że w obydwu przypadkach postanowień z dnia 14 grudnia 2017 r. tutejszy Sąd orzekał jako sąd drugiej instancji. A zatem obydwa wydane przez niego postanowienia są prawomocne, a zażalenie od nich – niedopuszczalne.
Zgodnie zaś z art. 197 w związku z art. 178 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu, niedopuszczalne lub którego braków formalnych strona nie uzupełniła. Miało to miejsce w sprawie niniejszej, stąd zażalenie z dnia 28 lutego 2017 r. podlegało odrzuceniu, o czym na podstawie powyższych przepisów art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.