Uzasadnienie
Skarżący A. i K. W. – przedstawiciele ustawowi małoletniego T. W. złożyli skargę na upomnienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] o poddaniu dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Z regulacji tej wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia - pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3).
Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach – pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a wskazanego przepisu - pkt 8. Nadto w myśl § 3 art. 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Zaskarżone w sprawie niniejszej upomnienie ze względu na uregulowanie w art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – Postępowanie egzekucyjne w administracji (t. j. Dz.U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm.) jest elementem procedury egzekucyjnej, poprzedzającym wszczęcie egzekucji administracyjnej sensu stricte (podobnie wyrok WSA w Warszawie z 21 czerwca 2007 r., I SA/Wa 128/07, Lex nr 364747 oraz z 29 marca 2007r., I SA/Wa 1870/06, Lex nr 315969). Upomnienie takie nie przybiera formy postanowienia, ani decyzji oraz nie jest - w ocenie Sądu - czynnością ani aktem, podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Upomnienie bowiem nie jest aktem administracyjnym nakładającym na zobowiązanego obowiązek, lecz jedynie przypomina o obowiązku ciążącym na zobowiązanym oraz o skutkach niewywiązania się z tego obowiązku w zakreślonym terminie (podobnie wyrok WSA w Warszawie z 26 sierpnia 2005 r., I SA/Wa 653/05, Lex nr 191988).
Mając powyższe względy na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.