Uzasadnienie
Decyzją z [...].11.2011 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z [...].08.2011 r. znak [...] wymierzającą G. – M. Spółce z o.o. w W. karę pieniężną w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie Multi Gaminator poza kasynem gry. W podstawie prawnej orzeczenia pierwszoinstancyjnego wskazano m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z 19.11.2009 r. o grach hazardowych. Ustalono, że wskazany automat umożliwia grę o charakterze losowym, która mogła być urządzona wyłącznie w kasynie gry.
Skargę na decyzję organu odwoławczego złożyła do sądu administracyjnego Spółka G. – M. formułując dwa zarzuty: błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na nieprawidłowym zakwalifikowaniu spornego automatu jako umożliwiającego urządzanie gier losowych, podczas gdy służy on do urządzania gier zręcznościowych oraz nierozpatrzenia całego materiału dowodowego poprzez pominięcie opinii biegłego złożonej przez stronę, potwierdzającej zręcznościowy charakter gier urządzanych na spornym automacie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z 22.05.2012 r. tutejszy sąd zawiesił postępowanie w sprawie oczekując na wydanie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia prejudycjalnego, które miało przesądzić czy przepisy ustawy hazardowej z 2009 r. posiadają charakter norm technicznych i czy wymagały notyfikacji Komisji Europejskiej przed ich uchwaleniem. Przedmiotowe orzeczenie Trybunał Sprawiedliwości wydał dnia 19.07.2012 r. w połączonych sprawach C-213/11, C-214/11, C-217/11, co skutkowało podjęciem zawieszonego postępowania w sprawie niniejszej postanowieniem z 02.08.2012 r. (k. 66).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowe w sprawie niniejszej po raz kolejny podlega zawieszeniu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sądowi z urzędu jest wiadome, że postanowieniem z 21.05.2012 r. w sprawie III SA/GL 1979/11 WSA w Gliwicach wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z 19.11.2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialności za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z 10.09.1999 r. Kodeks karny skarbowy (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".
Z treści pytania prawnego wynika, że dotyczyło ono podwójnego karania (administracyjnego i karnego) osoby fizycznej, przy czym podstawą prawną jednej z kar był przepis art. 89 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy hazardowej z 2009 r. W oparciu o ten przepis wymierzono karę w sprawie niniejszej, z tym że wobec osoby prawnej a nie fizycznej. Niezależnie jednak od tej różnicy sąd dostrzega wpływ przyszłego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego na wynik niniejszego postępowania. Ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego przepisu art. 89 ustawy hazardowej z 2009 r. lub wydanie przez Trybunał wyroku interpretacyjnego wobec tego przepisu sąd będzie zobowiązany uwzględnić oceniając legalność zaskarżonej decyzji, której ten przepis jest podstawą. Stąd też zachodzi przesłanka do zawieszenia niniejszego postępowania.
Identyczne stanowisku zajął tutejszy sąd w sprawie II SA/Bk 22/12 zawieszając postępowanie postanowieniem z 23.08.2012 r. (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.