Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) czerwca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję z dnia (...) kwietnia 2015 r. wydaną przez Burmistrza A., która ustalono M. C. opłatę w wysokości 16 893 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
M. C. złożył skargę na rozstrzygnięcie Kolegium oraz wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody.
W rozpoznawanej sprawie skarżący żąda wstrzymania wykonania decyzji ustalającej wysokość opłaty planistycznej w kwocie 16 893 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej zawarty w skardze nie zawiera jednakże żadnego uzasadnienia. Argumentacja skargi koncentruje się na zarzutach wobec operatu szacunkowego i podważaniu legalności zaskarżonej decyzji, a nie zawiera motywacji przemawiającej za uwzględnieniem wniosku. Tymczasem postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wpadkowy i sąd nie ocenia w nim zasadności zarzutów skargi, ale to, czy wykonanie decyzji spowodować może skutki, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest jednak rolą sądu domyślanie się, czy takie skutki w sytuacji skarżącego mogą powstać. To skarżący powinien je sądowi przedstawić i uzasadnić. Nie miało to jednak miejsca, stąd też wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.