Uzasadnienie
R. L. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe oraz jest osobą starszą i schorowaną. Źródłem miesięcznego dochodu skarżącej jest emerytura wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w wysokości 1.093,96 zł. Skarżąca posiada jedynie udział [...] oraz [...] w nieruchomości rolnej o powierzchni o powierzchni [...] ha. Poza tym nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że wyszczególnione wydatki miesięczne wynoszą około 1.000 zł i przedstawiają się następująco: energia elektryczna – 100 zł; woda – 150 zł; gaz – 45 zł; leki – 350 zł; środki czystości – 300 zł, wywóz śmieci, przejazdy i inne – 100 zł. Resztę dostępnych wnioskodawczyni środków pieniężnych pochłania zakup wyżywienia (k. 7-8).
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa dotyczy zasiłku celowego. W konsekwencji skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I sentencji.
Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącą podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku skarżąca dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika.
W złożonym oświadczeniu skarżąca wykazała, iż prowadzi samotnie gospodarstwo domowe. Wysokość miesięcznej emerytury otrzymywanej przez wnioskodawczynię wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym to 1.093,96 zł. Wykazane wydatki skarżącej wynoszą łącznie około 1.000 zł, ale bez kosztów zakupu żywności. Wnioskodawczyni posiada jedynie niewielki udział w nieruchomości rolnej oraz jest osobą starszą i schorowaną.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej w zestawieniu z brakiem zgromadzonych oszczędności i wykazanymi wydatkami pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie II sentencji.