Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej: "p.p.s.a.") umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi P. H. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie dobudówki oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 zwrócił skarżącemu wpis od skargi w wysokości 200 zł.
Pismem z dnia 19 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie postanowienia WSA w Białymstoku z dnia 10 listopada 2016 w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, poprzez zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kwoty 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą składa się wpis sądowy w wysokości 200 zł, opłata skarbowa w wysokości 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł. Podniósł, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 201 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok wyłącznie w zakresie kosztów zapada w formie postanowienia (art. 157 § 3 w zw. z art. 160 p.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a.. Ustosunkowując się zatem do wniosku pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 10 listopada 2016 r. i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania należy wyjaśnić, że w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz orzeczenia, o których mowa w art. 201, art. 203 i 204 p.p.s.a., sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania.
Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a, na który powołuje się pełnomocnik skarżącego, zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Z przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a. wynika natomiast, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 10 listopada 2016 r. WSA w Białymstoku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe, gdyż zaskarżona decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] została pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym, tj. w wyniku stwierdzenia jej nieważności przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...]. Na powyższą decyzję nie wniesiono skargi do sądu.
Oznacza to, że skoro skarga nie była uwzględniona przez organ w trybie autokontroli, o której mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a., to art. 201 § 1 p.p.s.a nie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie. Nie istniała zatem podstawa prawna do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
Sąd, podzielając stanowisko zawarte we wskazanych orzeczeniach, na podstawie art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.