Uzasadnienie
W dniu 26 lipca 2010 r. J. C. złożyła skargę na "decyzję" Prokuratora Apelacyjnego w B. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odwołania skarżącej od pełnienia funkcji kierownika sekretariatu w Prokuraturze Okręgowej w B. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Prokuratora Apelacyjnego w B. wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca jest pracownikiem mianowanym, a spór dotyczy zakresu czynności powierzonych skarżącej w ramach tego stosunku pracy. W związku z powyższym właściwym do rozpoznania jej sprawy jest sąd powszechny – sąd pracy. Pełnomocnik organu wskazał również, że możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego przez pracownika mianowanego przysługiwała na mocy art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, który z dniem 1 stycznia 2004 r. utracił moc. Zatem aktualnie sprawy z tego zakresu, wbrew twierdzeniom skarżącej, należą do właściwości sądów pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Przedmiotem niniejszej skargi jest pismo w sprawie odwołania skarżącej z pełnienia funkcji kierownika sekretariatu w Prokuraturze Okręgowej w B. W ocenie Sądu, przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego.
Zaskarżone pismo z uwagi na jego charakter nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 kpa. Nie można mu też przypisać cech postanowienia czy innych aktów i czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Kontrolowane przez sąd administracyjny inne akty i czynności muszą mieć charakter publicznoprawny. Tylko w tym zakresie bowiem działalność administracji poddana została sądowej kontroli. Natomiast ocena prawna sporów wynikających ze stosunku pracy nie należy do kategorii takich czynności.
Należy podzielić przy tym stanowisko Prokuratora Apelacyjnego, iż zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych z dnia 16 września 1982 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953 ze zm.) urzędnikowi państwowemu mianowanemu przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Wymieniony przepis stanowił, iż od decyzji w sprawie wypowiedzenia lub rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym, przeniesienia albo zlecenia mu wykonywania innej pracy, przeniesienia na niższe stanowisko bądź zawieszenia w pełnieniu obowiązków, urzędnikowi państwowemu mianowanemu przysługiwała skarga do sądu administracyjnego na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Powyższy przepis został skreślony przez art. 11 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) z dniem 1 stycznia 2004 r.
W związku z powyższym sprawy z tego zakresu wróciły do właściwości sądu powszechnego – sądu pracy. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2007 r. sygn. akt
I OSK 924/06 (Lex 362447), gdzie Sąd szczegółowo przedstawił wpływ wyżej wskazanych zmian przepisów na dopuszczalność skargi w omawianym zakresie.
Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.