Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2005 r. skarżący A. F. i B. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2005 roku Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] marca 2005 roku nr [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Powszechnej Spółdzielni Spożywców S. w B. u. R. K. [...], pozwolenia na wykonanie robót budowlanych.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2006 roku skarżący A. F. i B. K. wskazali, iż składają rezygnację z dalszego postępowania sądowego i cofają skargę w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
W myśl postanowień art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach:
- • Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- • W razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego; chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania;
- • Gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Umorzenie postępowania w pierwszej instancji oznacza zawsze umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego w całości.
W omawianej sprawie pismem z dnia [...] sierpnia 2006 skarżący A. F. i B. K. cofnęli skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2005 roku Nr [...]. W ocenie Sądu cofnięcie skargi było dopuszczalne, gdyż nie zmierzało do obejścia prawa, a skarżona decyzja nie była dotknięta wadą nieważności (art. 60 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Na skuteczność cofnięcia skargi w przedmiotowej sprawie nie miało żadnego wpływu to, iż w dniu [...] września 2006 roku G. J., J. J. i M. T. wskazali, iż zostali wybrani przedstawicielami społecznymi Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. S. [...] – uczestnika postępowania, zaś pan A. F. zrzekł się funkcji przedstawiciela Wspólnoty. Brak jest bowiem w skardze i pismach procesowych skarżących A. F. i B. K. jakiejkolwiek informacji o tym, iż występują oni w sprawie jako przedstawiciele Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. S. [...]. Tym samym brak jest podstaw do uznania, iż skarżący nie występowali w sprawie w swoim imieniu.
W związku z powyższym podkreślić należy, iż to skarżący jest dysponentem skargi i może w zasadzie tym roszczeniem - skargą na niezgodność z prawem działania organu administracyjnego, które było przedmiotem określonego postępowania prowadzonego przez ten organ, rozporządzać, o ile Sąd nie stwierdzi, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Na cofnięcie skargi nie mają też wpływu stanowiska uczestników postępowania, gdyż to wyłącznie od woli skarżącego zależy zakres udzielonej ochrony w postępowaniu sądowym. Składając zatem oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu, czynności lub bezczynności.
Z tego też względu Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 i § 2 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) umorzył postępowanie sądowe w sprawie.