Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 września 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał M. D. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego A. P. (k. 26).
Na rozprawie w dniu 24 listopada 2015 r. oraz w piśmie procesowym złożonym na rozprawie radca prawny A. P. podtrzymała skargę skarżącego oraz wniosła o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w wysokości sześciokrotności stawki minimalnej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone, a charakter sprawy i nakład pracy uzasadniają wyższe wynagrodzenie. Wysokość kosztów procesowych – w ocenie pełnomocnika – jest uzasadniona przede wszystkim obszernością akt (akta 6 spraw) oraz wielowątkowością sprawy, koniecznością zapoznania się z aktami i przygotowaniem w oparciu o nie stanowiska procesowego, a także wielokrotny kontakt i spotkanie z klientem (k. 40-45).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm..) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 295,20 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.
Pełnomocnik procesowy wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej według stawki sześciokrotnej niż stawka minimalna (k. 40-45). Stosownie do treści § 15 pkt 1 cytowanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 4. Tym samym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie ma możliwości zasądzenia kosztów zastępstwa według stawki sześciokrotnej. Dodatkowo pełnomocnik z urzędu domagając się podwyższonego wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach pomocy prawnej powinien swój wniosek uzasadnić, przedstawić argumenty świadczące o takim nakładzie pracy oraz charakterze sprawy, które usprawiedliwiałyby podwyższenie stawki przyznanego wynagrodzenia (vide: S. Babiarz i inni, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009, s. 361).
W sprawie niniejszej działania podjęte przez radcę prawnego A. P. nie dają również podstawy do zastosowania w przedmiotowej sprawie 150% stawki minimalnej, nie przekraczają, granic zwykłej staranności pełnomocnika. Podnieść należy bowiem, iż wszystkie wskazane czynności procesowe tj. zapoznanie się z aktami, spotkania i kontakt z klientem czy też zajęcie stanowiska procesowego stanowią zwykłą aktywność pełnomocnika procesowego w wypełnianiu obowiązków związanych z zastępstwem procesowym. Akta natomiast dołączone do niniejszej sprawy do 4 teczki (od 10 do 20 kart) oraz segregator i akta sądowoadministracyjne (około 50 kart). Brak jest zatem podstaw do uznania, że są to obszerne akta. Tym samym nieuzasadnione są argumenty świadczące o zwiększonym nakładzie pracy.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 i § 15 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów