Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy wydaną przez Prezydenta Miasta S. decyzję z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] o zatrzymaniu prawa jazdy w stosunku do dłużnika alimentacyjnego K. J. N. Skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniósł Prokurator Rejonowy w S. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.
Decyzja organu pierwszej instancji o zatrzymaniu prawa jazdy – utrzymana w mocy zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. – została wydana z uwagi na wniosek Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. (k. [...] akt administracyjnych), złożony na podstawie art. 5 ust. 3 b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r., poz. 1228).
Sądowi z urzędu wiadomo, że w sprawie K 23/10 Trybunał Konstytucyjny ma orzec w przedmiocie konstytucyjności wyżej powołanego przepisu art. 5 ust. 3b ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (pierwotny wniosek Prokuratora Generalnego dotyczący art. 5 ust. 3, ust. 5 i ust. 6 tej ustawy został zmodyfikowany w piśmie z dnia 23 lipca 2012 r. poprzez umorzenie postępowania w zakresie orzeczenia o konstytucyjności tych przepisów, a orzeczenie w przedmiocie konstytucyjności wyłącznie art. 5 ust. 3b tej ustawy). Dnia 20 grudnia 2012 r. Trybunał Konstytucyjny wniosku nie rozstrzygnął i odroczył rozstrzygnięcie sprawy bez wyznaczenia kolejnego terminu.
Kwestionowany przepis odnosi się do trybu kierowania wniosku o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Podmiotem zobowiązanym do skierowania jest organ właściwy dłużnika (wójt, burmistrz, prezydent miasta) a adresatem wniosku jest starosta. Do wniosku dołącza się ostateczną decyzję o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Prokurator Generalny zmierza do eliminacji z porządku prawnego całej instytucji zatrzymania prawa jazdy z powodu uchylania się dłużnika alimentacyjnego od zobowiązań alimentacyjnych, bez względu na sposób uregulowania trybu zatrzymania i zwrot prawa jazdy. Kwestionuje art. 5 ust. 3b ww. ustawy gdyż przepis ten reguluje rozpoczęcie procedury zmierzającej do zatrzymania prawa jazdy, tak jak w okolicznościach niniejszej sprawy.
W ocenie wnioskującego cel, jakim jest zapewnienie osobom uprawnionym do alimentów skuteczności w egzekwowaniu tego świadczenia, nie pozostaje w adekwatnym związku ze stosowaniem nakazu zatrzymania prawa jazdy dłużnikom alimentacyjnym. Zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu nie służy zaś podstawowemu celowi ww. ustawy, jakim jest zapewnienie skuteczności realizacji należności alimentacyjnych.
Powyższa sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie K 23/10 ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej. Zaistniała, zatem podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.