Uzasadnienie
J. W., reprezentowany przez pełnomocnika A. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Przedmiotowe wezwanie doręczono adresatowi w dniu 3 września 2015 r. (k. 8). W wyznaczonym terminie autor skargi nie uzupełnił w/w braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, iż pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo. W przypadku, gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy dołączyć do niej pełnomocnictwo lub jego odpis.
W tym miejscu godzi się zaakcentować, że wprawdzie w orzecznictwie sądowym pojawiły się rozbieżności co do tego, czy skuteczne jest powołanie się przez pełnomocnika na złożone w postępowaniu administracyjnym pełnomocnictwo, które obejmowało również umocowanie do działania przed sądem administracyjnym, jednak Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę opowiada się za stanowiskiem, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony (lub uczestnika postępowania) ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Gdyby bowiem intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych lub zostało dołączone w innej, zakończonej sprawie danej strony, to regulację taką by niewątpliwie w ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec tego powoływanie się w postępowaniu sądowoadministracyjnym na dokument pełnomocnictwa przedłożony w postępowaniu administracyjnym jest - w świetle jednoznacznej treści art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. nieuprawnione (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 490/14, LEX nr 1461271; z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 654/13, LEX nr 1432681). Trzeba też mieć na uwadze, że nie sposób inaczej odczytywać treści art. 46 § 3 p.p.s.a., niż właśnie przez pryzmat art. 37 § 1 p.p.s.a., który akcentuje obowiązek przedstawienia pełnomocnictwa już przy pierwszej czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stąd też art. 46 § 3 p.p.s.a. – który stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa – uznać należy za potwierdzenie obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. Z kolei niedołączenie pełnomocnictwa powinno być traktowane jako brak formalny, powodujący konieczność wezwania pełnomocnika strony do jego usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z dnia 4 stycznia 2006 r. sygn. akt I FSK 334/05 i z dnia 18 stycznia 2007 r. sygn. akt I FSK 801/06).
W tym miejscu należy też podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym sąd nie ma kompetencji do uznania, iż nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak dołączenia pełnomocnictwa przez wnoszącego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru (por. postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt I FSK 916/10 i z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 2140/13 - dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi w zakresie niedołączenia pełnomocnictwa, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Mimo jednakże prawidłowego wezwania, brak ten nie został uzupełniony, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Zaakcentować dodatkowo należy, że z dołączonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa nie wynika również, aby autor skargi był uprawniony do występowania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.