Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę P. K. i W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...], wydane w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.
Powyższe postanowienie wraz uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tegoż środka zaskarżenia zostało doręczone m.in. J. B. i H. B. w dniu 5 marca 2012 r. (k. 14 i 15).
W dniu 3 kwietnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. B. i H. B. złożyli skargę kasacyjną od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Powyższa skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez Skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl natomiast art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast stosownie do art. 175 §1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot.
O sposobie zaskarżenia postanowienia WSA w Białymstoku z dnia 23 lutego 2012 r. J. B. i H. B. zostali pouczeni w piśmie dotyczącym doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem. Tymczasem Skarżący w dniu 3 kwietnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyli skargę kasacyjną sporządzoną osobiście.
W związku z tym, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez Skarżących na mocy art. 175 § 1 p.p.s.a., należało ją odrzucić.