Uzasadnienie
J. A. zaskarżył do Sądu uchwałę Rady Miasta Białegostoku z dnia 26 września 2016 r. nr XXV/378/16 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Mickiewicza w Białymstoku (rejonu ulic Zwierzynieckiej i Jagiellońskiej).
Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2018 r. sygn. II SA/Bk 128/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej dotyczącej § 42 ust. 2 pkt 1 w zakresie pominięcia tym zapisem działek o numerach ewidencyjnych: [...] położonych przy ulicy Mickiewicza w Białymstoku, stanowiących własność J. A. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Gminy Białystok, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 grudnia 2019 r. sygn. II OSK 3081/18, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku.
Po zwrocie akt z sądu kasacyjnego sprawa została zarejestrowana pod sygn. II SA/Bk 58/20.
Pismem z dnia 18 lutego 2020 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki niweczące skuteczność cofnięcia skargi. W szczególności, dopuszczalne jest cofnięcie skargi po uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji do ponownego rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 161 § 2 ww. ustawy procesowej orzeczono jak w sentencji o umorzeniu postępowania sądowego.