Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu.
Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 21 września 2010 r. (k. 12).
W dniu 28 września 2010 r. K.C. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że powodem uchybienia terminu było postępowanie jego byłej żony, która systematycznie przejmuje adresowane do niego awiza. W ten sposób skarżący nie ma możliwości dowiedzenia się, że na poczcie znajduje się do niego korespondencja. Skarżący oświadczył, że składał w tej sprawie doniesienie, ale sprawa została umorzona ze względu na znikomą szkodliwość społeczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżący spełnił warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynikające z art. 87 § 1 i § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Przedmiotowy wniosek wpłynął, bowiem w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi tj. od daty doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Również uzupełnione zostały braki formalne wniosku poprzez terminowe, zgodne z wezwaniem sądu, złożenie jego odpisu.
Co prawda wniosek nie wpłynął za pośrednictwem organu (art. 87 § 3 p.p.s.a.), jednak nie można obciążać skarżącego negatywnymi konsekwencjami takiego postępowania w sytuacji, gdy sąd w uzasadnieniu postanowienia odrzucającego skargę – pouczając w/w o możliwości wnioskowania o przywrócenie terminu - nie zawarł pouczenia w kwestii sposobu jego wnoszenia. Zgodnie z przepisem art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające brak winy w jego niedotrzymaniu.
W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu są co najmniej w części niezawinione przez stronę, a to uniemożliwia obciążenie jej wszystkimi negatywnymi skutkami spóźnionego złożenia skargi. Skarżący wskazał, bowiem na trudności z doręczaniem mu korespondencji, wynikające z faktu, jak określił, "podbierania" tej korespondencji przez byłą żonę, przez co nie zawsze posiada on wiedzę o konieczności odebrania awiza z poczty. Podane okoliczności uprawdopodabniają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, a tym samym uzasadniają jego przywrócenie.
Mając na uwadze powyższe oraz konstytucyjne prawo skarżącego do sądu, na podstawie art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.