Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].06.2015 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Specjalistę Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. w sprawie zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...].11.2014 r. Nr [...] w części dotyczącej okresu, na jaki przyznano prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego K. D. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia [...]. 06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 3 ust. 1 i art. 24 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. 2012, poz. 1228 j.t.).
Decyzję tę organ II instancji podjął w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Na podstawie decyzji Nr 0[...]z dnia [...].11.2014 r. wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta B. przyznano na okres od dnia [...].10.2014 r. do dnia [...].09.2015 r. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną – K. D. w wysokości 400,00 zł miesięcznie.
W związku z powzięciem przez organ wiadomości, że egzekucja alimentów przysługujących osobie uprawnionej jest skuteczna wszczęte zostało z urzędu postępowanie w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
W toku postępowania organ I instancji ustalił, że postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika w zakresie alimentów na rzecz K. D.reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. D. zostało umorzone na wniosek wierzyciela w związku z wyegzekwowaniem należności. Zawiadomienie o tym, że egzekucja jest skuteczna, komornik przekazał w dniu [...] maja 2015 r. Ta okoliczność w ocenie organu dawała podstawę do zmiany decyzji w zakresie ustalenia prawa do świadczenia alimentacyjnego przez stwierdzenie, że od dnia [...] maja 2015 r. do końca okresu zasiłkowego prawo to nie przysługuje.
W odwołaniu od tej decyzji Pan M. D. podniósł, że od trzech lat do chwili obecnej nie otrzymał żadnych pieniędzy z tytułu realizacji obowiązku alimentacyjnego. Rozliczenie jakiego dokonał z M. S. spowodowane było koniecznością zakończenia egzekucji zaległych alimentów z jego strony z okresu, gdy opiekę nad synem K. sprawowała matka Marta S. Na tej podstawie komornik wystawił zaświadczenie o skutecznej egzekucji zaległych alimentów, którego z powodu niedoręczenia nie mógł zaskarżyć. Nie uwzględniając tych okoliczności organ wydał błędną decyzję.
Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji. Wskazując na dokument urzędowy – zaświadczenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym B. z dnia [...] maja 2015 r. sygn. akt [...] potwierdzające, że egzekucja należności w okresie ostatnich dwóch miesięcy była skuteczna, a należności wierzyciela wynoszą 0 organ I instancji zasadnie uznał, ze zaszła podstawa do zmiany ostatecznej decyzji w zakresie przyznania prawa do świadczenia na podstawie art. 24 ustawy z dnia 7.09.2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.
Okoliczności podniesione w odwołaniu w ocenie organu odwoławczego pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W zakresie przyznania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego organ jest związany treścią dokumentu urzędowego jakim jest zaświadczenie komornika i nie ma możliwości skorzystania z instytucji uznania administracyjnego. Uzasadniało to utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy.
Skargę od powyższej decyzji wniósł M. D. zarzucając jej:
naruszenie przepisów postępowania:
- - art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 136 kpa poprzez nieprzeprowadzenie wszechstronnego postępowania dowodowego,
- - art. 8 kpa poprzez postępowanie organu w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa,
- - art. 6 w zw. z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez naruszenie zasady praworządności,
- - art. 138 pkt 1 i § 2 przez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji mimo istnienia przesłanek do uchylenia tej decyzji, ewentualnie do jej zmiany i orzeczenia przez organ II instancji co do istoty sprawy, naruszenie przepisów prawa materialnego:
- - art. 24 ust. 1 ustawy z 7.09.2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów przez błędną jego wykładnię,
- - art. 2 pkt 2 ustawy z 7.09.2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów przez błędną jego wykładnię.
Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji oraz przyznanie na rzecz pełnomocnika ustanowionego z urzędu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w skardze dodając jednocześnie, że organ nie miał uprawnień do weryfikacji zaświadczenia wystawionego przez komornika, które było podstawą rozstrzygnięcia. Wskazało też, że po wystawieniu kolejnego zaświadczenia z [...] czerwca 2015 r. w kolejnym postępowaniu przyznane zostało świadczenie za okres od 1.06.2015 r. do dnia 30.09.2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna albowiem zarzuty w niej podniesione nie dają podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa.
W ocenie skarżącego organy nie podjęły czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i niewyczerpująco rozważyły materiał dowodowy w szczególności przez brak rozważenia okoliczności wskazywanych przez niego w pismach procesowych. Dotyczy to jego zdaniem okoliczności związanych z wzajemnym rozliczeniem zaległych alimentów na rzecz K. D., co w konsekwencji skutkowało ustaleniem braku zaległości ze strony zobowiązanej matki K. D. W sytuacji, gdy nie było fizycznych wpłat, a skutek braku zaległości był wynikiem wzajemnych potrąceń brak było w ocenie skarżącego podstaw do przyjęcia stanowiska, że egzekucja była skuteczna. Zaświadczenie komornika o skuteczności egzekucji było w takiej sytuacji w jego ocenie wydane z naruszeniem art. 2 pkt 2 ustawy z 7.09.2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.
Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Jedną z przesłanek, o której mowa w art. 24 ust. 1 ustawy dającą podstawę do uchylenia lub zmiany przez uprawniony organ ostatecznej decyzji administracyjnej, na mocy której strona nabyła prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest ustalenie, że egzekucja stała się skuteczna. Oceny tej dokonuje organ na podstawie zaświadczenia komornika, który wydaje je zgodnie z art. 46 a ustawy i § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z 7 lipca 2010 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz. U. Nr 123, poz. 836 ze zm.).
W przedmiotowej sprawie organ otrzymał zaświadczenie od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. z dnia [...].05.2015 r., z którego wynikało, iż zobowiązana nie posiada zaległości na ten dzień, a egzekucja jest skuteczna. Z zaświadczenia tego wynikało też, że w dniu [...].04.2015 r. zostało wydane postanowienie o umorzeniu egzekucji na wniosek wierzyciela. Okoliczność, że na treść zaświadczenia miały wpływ wzajemne rozliczenia stron nie dawała podstawy do wydania zaświadczenia o bezskuteczności egzekucji, o jakiej mowa w art. 2 ust. 2 ustawy. Zasadnie tedy organ uznał, że okoliczność wzajemnych potrąceń pozostaje bez znaczenia dla przyjętej oceny, że egzekucja na dzień wydania zaświadczenia stała się skuteczna.
Organ nie jest uprawniony do weryfikowania przedstawionego zaświadczenia komornika, może on być zweryfikowany w przewidzianej prawem skardze na czynność komornika, z której to możliwości skarżący nie skorzystał.
W tej sytuacji organ prawidłowo uznał, że zaistniała podstawa do zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...].11.2014 r. Nr [...] w sprawie Pana M. D. w części dotyczącej okresu na jaki ustalono prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego K. D. Ocena organu, że egzekucja była skuteczna nie naruszyła ani art. 2 pkt 2, ani też art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7.09.2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.
Z tych względów Sąd skargą oddalił zgodnie z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.