Uzasadnienie
Ż. C., za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. (dalej: SKO) z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
W odpowiedzi na skargę SKO poinformowało, że dnia [...] stycznia 2023 r. wydało decyzję nr [...] uwzględniająca w całości skargę Ż. C., tj. uchylająca zaskarżoną decyzję SKO w części dotyczącej przyznania świadczenia od dnia [...] listopada 2022 r. i orzekająca o przyznaniu świadczenia od dnia [...] września 2022 r. W podstawie prawnej decyzji z [...] stycznia 2023 r. wskazano art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Decyzję autokontrolną organ załączył do odpowiedzi na skargę (k. 7).
Zarządzeniem z [...] stycznia 2023 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał pełnomocnika skarżącej do nadesłania w terminie 7 dni oświadczenia, czy podtrzymuje skargę wobec wydanej przez SKO decyzji z dnia [...] stycznia 2023 r. uchylającego zaskarżoną decyzję we wnioskowanym zakresie.
Pismem z dnia [...] lutego 2023 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o umorzenie postępowania, z uwagi na uwzględnienie przez organ II instancji skargi z dnia [...] grudnia 2023 r. w całości, oraz o zasądzenie od SKO na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu (tj. innych niż skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony - w sytuacji gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego).
W aktach sprawy znajduje się decyzja SKO z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] (tzw. autokontrolna) uwzględniająca w całości skargę (pkt 1), uchylająca w części zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzję SKO z [...] listopada 2022 r. (pkt 2) oraz ustalająca w tym zakresie przyznanie skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego od dnia [...] września 2022 r. (pkt 3).
W myśl art. 54 § 3 zdanie 3 P.p.s.a., organ II instancji w treści nowego rozstrzygnięcia powinien był stwierdzić czy jego działanie w postępowaniu miało miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Brak tego elementu w wydanej w trybie autokontroli decyzji, zdaniem sądu, nie miał istotnego wpływu na wynik rozstrzygnięcia, skoro wydana w trybie autokontroli decyzja uwzględnia żądania strony w całości, zatem główny cel postępowania autokontrolnego został zrealizowany. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję z dnia [...] listopada 2022 r. wpłynęła do SKO w dniu [...] stycznia 2023 r., a zatem nie budzi wątpliwości sądu, że decyzja autokontrolna została wydana w terminie przewidzianym w art. 54 § 3 P.p.s.a.
Marginalnie można zauważyć, że z uzasadnienia tego postanowienia wynikają powody uwzględnienia skargi w całości. Organ wskazał, pierwotnie wnioskowane świadczenie pielęgnacyjne zostało skarżącej przyznane od dnia, gdy zakończono wypłacenie jej specjalnego zasiłku opiekuńczego, celem nie doprowadzenia do zbiegu świadczeń. Aktualnie jednak SKO przyjęło za swoją konstatację NSA, z której wynika, że "sam fakt, że na dany okres przyznano wcześniej (a nawet pobrano) świadczenie wymienione w art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych, co do zasady nie wyklucza przyznania następnie, w uzasadnionym przypadku, na ten okres świadczenia pielęgnacyjnego, o ile zostanie zapewnione, że nie dojdzie do kumulatywnego pobrania obu tych świadczeń za ten sam okres".(por. wyrok NSA z dnia 6 maja 2022 r., sygn. akt I OSK 1464/21, CBOSA).
Reasumując, uwzględnienie skargi przez SKO w trybie tzw. autokontroli spowodowało, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji niniejszego postanowienia.
Zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącej od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. Termin "zwrot kosztów postępowania", zawarty w art. 201 § 1 P.p.s.a., oznacza zarówno koszty sądowe, jak i koszty reprezentacji strony przez pełnomocnika. Przedmiotowa sprawa dotyczy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, zatem należy do kategorii wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., a tym samym skarżąca korzystała z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Dlatego w niniejszej sprawie zasadzono od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów wynagrodzenia pełnomocnika (pkt 2 sentencji niniejszego postanowienia). Wniosek o zasądzenie kosztów zamieszczony jest w piśmie z [...] lutego 2023 r. (k.11). Wynagrodzenie pełnomocnika ustalono na podstawie art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).