Uzasadnienie
P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją ostateczną z dnia [...] maja 2000 r. nr [...], uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...] oraz orzekł o nakazaniu Państwu K. i K. G. rozbiórkę domku letniskowego murowanego o wymiarach 7,20 x 4,90 m, z poddaszem użytkowym, wybudowanego bez pozwolenia na budowę na działce nr ewid. gruntów [...] we wsi G. R. gmina S.; za wyjątkiem fundamentów i ścian fundamentowych betonowych, stanowiących pozostałość po rozebranym budynku suszarni tytoniu, wykorzystanych przez inwestora jako elementy konstrukcyjne w niezmienionym stanie przy wznoszeniu nowego obiektu budowlanego.
Aktem notarialnym z dnia 28 maja 2001r. Rep. A nr [...], działka o nr ewid. [...], położona we wsi G. R., na której istniał obiekt budowlany objęty nakazem rozbiórki, została przekazana, w drodze darowizny skarżącej U. T. W dniu [...] listopada 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta S., działając jako wierzyciel, wystosował do skarżącej, jako następcy prawnego zobowiązanych Państwa K. i K. G., upomnienie nr [...], wzywające do wykonania obowiązku określonego w decyzji ostatecznej P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]. Następnie w dniu [...] marca 2005r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...], opatrzony klauzulą o skierowaniu tego tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej (w dniu 17.03.2005r. doręczono tytuł wykonawczy skarżącej).
W dniu 23 marca 2005r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. wpłynęło wystąpienie, wskazujące na błąd, co do osoby zobowiązanego, jako zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] marca 2005r. nr [...] organ pierwszej instancji zgłoszonego zarzutu nie uwzględnił uznając, że nie wystąpił błąd, co do osoby zobowiązanego.
W dniu 06 kwietnia 2005r. wpłynęło zażalenie na w/w postanowienie.
P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując zażalenie podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S., iż w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2005r. nr [...], nie wystąpił błąd, co do osoby zobowiązanego, wskazany jako podstawa zarzutu w art. 33 pkt 4 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2002r. nr 110, poz. 968 ze zm.). W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] utrzymał w mocy postanowienia wydane przez organ pierwszej instancji nieuwzględniające zarzutu. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skoro skarżąca U. T., w drodze umowy darowizny, stała się właścicielką działki nr ewidencyjny [...] we wsi G. R. gmina S., przejęła wszelkie prawa i obowiązki związane z tą nieruchomością. Podkreślono, że nakaz rozbiórki jest obowiązkiem o charakterze nieosobistym, wynikającym z władztwa nad określoną rzeczą i przeniesienie własności nieruchomości powoduje, iż nie poprzedni, lecz nowy jej właściciel będzie zobowiązany do ponoszenia ciężarów publicznoprawnych związanych z własnością tej nieruchomości w tym rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu, która z mocy prawa przechodzi na nowego właściciela z chwilą przejścia własności przedmiotowej nieruchomości. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż powyższe twierdzenia znajdują oparcie w treści art. 30 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w którym zarzuciła, że P. Inspektorat Nadzoru Budowlanego w B. powołując się na art. 30 §4 kpa nie wykazał, że skarżąca jest zobowiązana do wykonania czynności narzuconych przez nadzór budowlany poprzednim właścicielom oraz, że nie podał podstawy prawnej, z której wynika, że organy nadzoru budowlanego nie są zobowiązane do wydania nowej decyzji nakazującej rozbiórkę budowli w przypadku zmiany właściciela nieruchomości.
Odpowiadając na skargę P. Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz podniósł, że zarzuty podejmowania działań bez podstawy prawnej przez organy obu instancji są nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit "a", "b" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylenie przez sąd zaskarżonej decyzji następuje w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W omawianej sprawie Sąd nie dopatrzył się żadnego ze wskazanych przez skarżącą w skardze naruszeń prawa, które mogłoby być podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia P. Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Ostateczną, prawomocną decyzją P. Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2000 r. nr [...], nakazano poprzednim właścicielom nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...], położonej we wsi G. R. (Państw G.), rozbiórkę samowolnie wzniesionego domku letniskowego.
Umową darowizny z dnia 28 maja 2001r. (akt notarialny Rep. A nr [...]), powyższa nieruchomość zabudowana budynkiem objętym nakazem rozbiórki została przekazana skarżącej. W związku z powyższym na mocy art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2002r. nr 110, poz. 968 ze zm.) w związku z postanowieniami art. 30 §4 Kpa skarżąca wstąpiła, jako następca prawny, na miejsce poprzednich właścicieli nieruchomości w toczącym się postępowaniu.
Z treści przywołanego art. 30 § 4 Kpa wynika, że "w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni". Oznacza to, że przeniesienia własności nieruchomości (prawa zbywalnego), spowodowało, że skarżąca, jako nabywca nieruchomości wstąpiła w miejsce poprzedniej strony postępowania z mocy prawa. Nakaz rozbiórki jest obowiązkiem o charakterze nieosobistym, wynika z faktu władztwa nad określoną rzeczą, w związku, z czym przeniesienie własności nieruchomości spowodowało, że to skarżąca, jako nowy właściciel nieruchomości położonej we wsi G. R. gmina S., zobowiązana została do ponoszenia ciężarów (obciążeń) związanych z własnością tej nieruchomości w tym wynikającego z decyzji ostatecznej nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego domku letniskowego.
W tym stanie rzeczy należy uznać, że tytuł wykonawczy prawidłowo został skierowany do skarżącej, jako następcy prawnego, a w konsekwencji zarzut naruszenia art. 33 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U.
z 2002r. nr 110, poz. 968 ze zm.) należy uznać za nieuprawniony.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.