Uzasadnienie
Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] maja 2009 roku, nr[...] – ustalił H. W. jednorazową opłatę w wysokości 12.949 złotych na rzecz Miasta Ł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego ustaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i zbyciem tej nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], o powierzchni 766 m2 położonej w Ł. przy ulicy T. Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wniosła H. W. zarzucając błędne dokonanie wyceny przedmiotowej działki.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzja z dnia [...] lipca 2009 roku, nr [...] – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, uznając że wyliczenia dokonane przez rzeczoznawcę w operacie szacunkowym są prawidłowe, bowiem odpowiadają one przepisom ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 roku (art. 36 ust. 4 i art. 37 ust.1).
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiodła H. W. Skarżąca wnosząc o jej uchylenie, zarzuciła naruszenie:
- - przepisów art. 7, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 i art. 84, wobec nienależytej i nieprawidłowej oceny wartości dowodowej operatu szacunkowego, sporządzonego na potrzeby niniejszej sprawy przez rzeczoznawcę majątkowego;
- - nieprawidłowe zastosowanie art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 1 i ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
- - art. 107 § 1 i § 3 kpa – z uwagi na brak w decyzji pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności nie odniesienia się do zarzutów zgłoszonych w odwołaniu w zakresie błędnej opinii rzeczoznawcy majątkowego.
Zakres zarzutów rozszerzony przez skarżącą na rozprawie przed Sądem w dniu 10 grudnia 2009 roku o art. 79 kpa poprzez brak powiadomienia jej o przeprowadzeniu dowodu uzupełniającego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga jest zasadna przede wszystkim w części dotyczącej naruszenia przepisów proceduralnych, które miało wpływ na wynik sprawy.
Należy podkreślić, że zawiadomienie o wszczętym postępowaniu w sprawie zostało wysłane skarżącej w dniu 5 marca 2009 roku. W powyższym zawiadomieniu H. W. powiadomiona została o treści art. 10 kpa, mimo, że operat szacunkowy został sporządzony przez rzeczoznawcę dopiero 14 kwietnia 2009 roku. Tego rodzaju praktyka narusza treść i sens art. 10 kpa, bowiem organ winien umożliwić stronie zapoznanie się z całością zebranego materiału dowodowego i wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji – a nie w chwili, kiedy nie ma jeszcze kluczowej dla niniejszej sprawy opinii rzeczoznawcy w postaci wyceny działki. Ponadto, jak wynika z treści notatki urzędowej z dnia 19 czerwca 2009 roku – skarżąca zapoznała się z aktami organu i instancji w powyższej dacie, zaś w dniu 25 czerwca 2009 roku do akt zostało złożone wyjaśnienie rzeczoznawcy majątkowego, dotyczące sporządzonej przez niego wyceny.
Wyjaśnienie to nie zostało doręczone stronie, a nawet nie przesłano skarżącej pisma przesyłającego jej odwołania do organu II instancji, na co zwrócił uwagę tenże organ w uzasadnieniu swojej decyzji.
Jednak, mimo że organ odwoławczy ustosunkował się merytorycznie do wyjaśnień uzupełniających rzeczoznawcy, to w zawiadomieniu skarżącej w trybie art. 10 kpa – nie poinformował o tym nowym dowodzie. Tak więc strona skarżąca została pozbawiona możliwości ustosunkowania się do kluczowego dowodu w sprawie, jakim jest operat szacunkowy, w brzmieniu nadanym mu przez wyjaśnienie autora.
W świetle powyższych uchybień proceduralnych, które zdaniem Sądu, mają istotny wpływ na wynik sprawy – nie można uznać, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Brak zapewnienia skarżącej prawidłowego udziału w całym postępowaniu administracyjnym przed organami podstawowej czyni przedwczesnym rozpoznanie merytoryczne przez Sąd sprawy.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku z poźn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
Następstwem uwzględnienia skargi było stwierdzenie, ze zaskarżone decyzje nie mogą byż wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku – art. 152 p.p.s.a.
O kosztach rozstrzygnięto w myśl art. 200 cytowanej wyżej ustawy.