Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2010 r. sygn. akt 345/10 tutejszy sąd oddalił skargę K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2010 r., nr[...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania bezzwrotnego specjalnego zasiłku celowego.
Pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. K. B. zwrócił się o wznowienie postępowania o sygn. akt II SA/Bk 345/10.
Wojewódzki Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 912/11 odrzucił ww. skargę o wznowienie postępowania sądowego. Powyższe postanowienie uprawomocniło się w dniu 29 marca 2012 r.
Pismem z dnia 17 września 2016 r. K. B. zwrócił się z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej ww. postanowieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały określone w przepisach art. 271 - 273 p.p.s.a. Jednakże, jak stanowi art. 285 § 1 p.p.s.a., niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepis ten stanowi wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń i jako taki powinien być wykładany ściśle, a wynikająca z niego zasada – chroniona. Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1 i 3 p.p.s.a.
Uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie. Ustawa nie określa rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to każde orzeczenie, zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym. Zatem zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń wydanych co do istoty sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych, bowiem przepis ten nie ustanawia żadnych ograniczeń w tym względzie.
Nie można zatem ponownie wystąpić ze skargą o wznowienie postępowania także w przypadku, gdy poprzednia skarga została odrzucona lub wywołane nią postępowanie zostało umorzone (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 28 czerwca 2010 roku, sygn. akt II OSK 1000/10; z dnia 29 marca 2011 roku, sygn. akt II OSK 237/11; z dnia 27 września 2011 roku, sygn. akt II OSK 1765/11 – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ w skardze z dnia 17 września 2016 r. K. B. domagał się wznowienia postępowania prowadzonego pod sygn. akt II SA/Bk 912/11 i zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 lutego 2012 r. Jak zaś wskazano wyżej, to postępowanie sądowe prowadzone było w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2010 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Bk 345/10. Postanowienie z dnia 23 lutego 2012 r. jest prawomocne od dnia 29 marca 2012 r. Oznacza to, że skarga o wznowienie postępowania złożona w niniejszej sprawie jest kolejną skargą o wznowienie opisanego postępowania sądowego i jako taka jest niedopuszczalna, zatem podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 285 w zw. z art. 276 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.