Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza C. (Nr [...]) w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i nadbudowie istniejącego zakładu stolarskiego na działkach nr [...]/4, [...]/5 i [...]/1 w C. Skargę na niniejszą decyzję SKO złożyła do sądu administracyjnego Pani U.S. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o oddalenie zarówno skargi jak i wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek jak niezasadny należało załatwić odmownie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu (decyzji, postanowienia) może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z 31.01.2006 r., II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red.
T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14.09.2005 r., II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie NSA z 17.07.2006 r., I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76).
Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie mają zatem cech wykonalności akty administracyjne o charakterze deklaratoryjnym, w tym takie, które stwierdzają tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego, przez co nie wymagają wykonania.
W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta ostateczna decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie jest rozstrzygnięciem o charakterze deklaratoryjnym, nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. Decyzja taka nie nakłada na stronę żadnych praw ani obowiązków, nie oddziałuje też bezpośrednio na prawa skarżącej. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku. Co więcej, skarżąca we wniosku o wstrzymanie nie podała żadnych argumentów na jego uzasadnienie.
W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za niezasadny i odmówić wstrzymania na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.