Uzasadnienie
R. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 61). Skarżący podniósł, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Dochód skarżącego stanowi emerytura w wysokości 1.226,61 zł netto. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2. Poza tym skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 61-63)
W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż jest osobą schorowaną tj. w 1995 r. przebył udar niedokrwienny mózgu, choruje na cukrzycę typu II oraz ma guzek nadnercza prawego, przez co na leki i odpowiednią dietę w skali miesiąca wydaje wszystkie środki finansowe, które zostają mu po opłaceniu bieżących opłat. Na bieżące wydatki związane z jego utrzymaniem ponosi miesięcznie około 500 zł (czynsz, energia, gaz, woda, telefon). Na potwierdzenie powyższego skarżący dołączył do wniosku dokumentację medyczną (k. 65-68) oraz decyzja w sprawie przyznania emerytury (k. 68).
Na wstępie należy odnieść się do wniosku R. P. w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa dotyczy cofnięcia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego z tytułu pracy w policji, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie.
W związku z tym, iż skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. d ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o czym orzeczono w punkcie I sentencji.
Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez R. P. podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna R. P. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia adwokata.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna R. P. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wnioskodawca jest osobą schorowaną. Jego dochodem jest emerytura w wysokości 1.226,61 zł (k. 63). Wnioskodawca nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód wystarcza mu jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych. Bieżące wydatki związane z jego utrzymaniem pokrywają wszystkie posiadane przez niego środki finansowe.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także zestawienie jego stałych wydatków oraz brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie II sentencji.