Uzasadnienie
Zarząd Województwa P. podjął w dniu [...] czerwca 2016 r. uchwałę nr [...] w sprawie ponownego przeprowadzenia i ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Teatru [...] w B. Jako podstawę prawną uchwały Zarząd wskazał przepis art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r., poz. 406 ze zm.), dalej jako ustawa. W paragrafach uchwały postanowiono:
§ 1 – o ponownym przeprowadzeniu i ogłoszeniu konkursu;
§ 2 – o opublikowaniu ogłoszenia o ponownym przeprowadzeniu konkursu;
§ 3 – o utracie mocy następujących uchwał Zarządu Województwa P.:
1). nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora T. w B.;
2). nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. w sprawie powołania Komisji konkursowej do wyboru kandydata na stanowisko dyrektora T. w B. oraz określenia organizacji i trybu jej pracy.
W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że podczas trwania procedury konkursowej ujawniono szereg okoliczności rzutujących na jej prawidłowość, w tym:
- - w Regulaminie komisji konkursowej stanowiącym załącznik do uchwały z dnia [...] maja 2016 r. w sprawie powołania komisji konkursowej nie przewidziano obowiązku wezwania do usunięcia braków ofert kandydatów przy odpowiednim zastosowaniu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.); nadto Komisja nie zastosowała tej normy, co skutkowało odmową dopuszczenia pięciu kandydatów do drugiego etapu konkursu;
- - w ogłoszeniu konkursu oprócz wymagań podstawowych przewidziano wymagania fakultatywne, preferowane, którym nie przypisano odpowiedniej wartości punktowej wymagającej uzewnętrznienia w ocenach spełnienia tych preferencji;
- - w pracach Komisji konkursowej uczestniczyło dwóch przedstawicieli Zarządu Zakładowej Organizacji NSZZ "Solidarność" działającej przy Teatrze, zaś jednym z kandydatów biorącym udział w konkursie był pracownik Teatru - członek tej Organizacji. Uczestnictwo w Komisji przedstawicieli Organizacji Zakładowej wynika co prawda z art. 16 ust. 4 pkt 3 ustawy i z góry nie należy zakładać możliwości wykluczenia takiego kandydata, to jednak ze względu na treść § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie organizacji i trybu przeprowadzania konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury (Dz.U. 2004 r. nr 154, poz. 1629), dalej jako rozporządzenie, może to budzić uzasadnione wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności członków Komisji tak w stosunku do kandydata będącego członkiem Organizacji Związkowej, jak i w stosunku do pozostałych kandydatów. Zdaniem Zarządu Województwa, należałoby oczekiwać wyłączenia się przedstawicieli związków zawodowych od prac w Komisji konkursowej i delegowania do niej osób dających rękojmię obiektywizmu i bezstronności.
Jak wskazał Zarząd Województwa w uzasadnieniu uchwały, na powyższe okoliczności powoływali się czterej kandydaci: J. M., D. S, R. K. oraz P. W. Wystąpienia te, w braku uregulowania procedury odwoławczej w przeprowadzonym postępowaniu konkursowym, należy traktować jako wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Stąd też, dla uniknięcia ewentualnych negatywnych konsekwencji związanych z powierzeniem funkcji dyrektora osobie wyłonionej w drodze wadliwie przeprowadzonego konkursu, Zarząd zdecydował o ponownym przeprowadzeniu i ogłoszeniu konkursu i uchyleniu skutków dotychczas prowadzonego postępowania konkursowego. Ma to na celu zachowanie transparentności procedury konkursowej i wynika z dbałości o wysokie standardy życia publicznego. Jak wyjaśnił Zarząd, kontrowersje, jakie pojawiły się w związku z przebiegiem konkursu, a także wypowiedzią członkini Komisji konkursowej, która w trakcie posiedzenia użyła wobec jednego z kandydatów sformułowań o charakterze dyskryminacyjnym, wywołały liczne reakcje społeczne i drastycznie podważyły zaufanie wobec członków Komisji konkursowej oraz prowadzonej procedury konkursowej.
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] Wojewoda P. stwierdził nieważność uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. w sprawie ponownego przeprowadzenia i ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Teatru [...] – jako uchwały będącej aktem stosowania prawa i podlegającej nadzorowi. Wojewoda ustalił, że w wyniku przeprowadzonego konkursu został wybrany w pierwszej turze głosowania P. P. (otrzymał pięć głosów czyli bezwzględną liczbę głosów członków Komisji).
Zdaniem Wojewody, treść uchwały o ponownym przeprowadzeniu konkursu narusza w sposób istotny przepis art. 16 ust. 2 ustawy. Wskazując na treść przepisów art. 15 ust. 5 i art. 16 ustawy, regulację rozporządzenia, orzecznictwo sądów administracyjnych oraz stanowisko Sądu Najwyższego w sprawie III ZP 16/01 – organ nadzoru wskazał, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych do zakwestionowania wyników przeprowadzonego konkursu, tym bardziej, że przepisy ustawy w sposób kompletny regulują materię wyboru kandydata na stanowisko dyrektora. Nie ma zatem potrzeby sięgać do art. 64 § 2 k.p.a. w zakresie obowiązku wezwania do usunięcia braków formalnych zgłaszanych ofert.
Jak wskazał Wojewoda, uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. w sprawie ogłoszenia konkursu Zarząd Województwa określił formalne kryteria wyboru kandydatów na stanowisko dyrektora oraz termin rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia postępowania konkursowego. W załączniku do uchwały nr [...] Zarząd Województwa określił regulamin Komisji konkursowej, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Z przepisów regulaminu wynika, że konkurs odbywa się dwuetapowo. W pierwszym etapie Komisja konkursowa sprawdza kompletność ofert kandydatów i orzeczeniem ostatecznym odmawia dopuszczenia do udziału w konkursie gdy stwierdzi niekompletność oferty. A zatem to Zarząd Województwa w regulaminie pracy Komisji ustalił zasadę orzekania o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego w przypadku braku wszystkich koniecznych elementów oferty. Dlatego organ nadzoru uznał, że niezasadne jest stanowisko sformułowane w uzasadnieniu uchwały z dnia [...] czerwca 2016 r., iż na skutek niezastosowania art. 64 § 2 k.p.a. doszło do naruszenia § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
W kwestii udziału w Komisji konkursowej osoby co do której mogą powstać wątpliwości o jej bezstronności (członka Zarządu Organizacji Związkowej, której to Organizacji członkiem był jeden z kandydatów) organ nadzoru wskazał, że przepisy art. 16 ust. 4 i 5 ustawy oraz § 4 ust. 4 rozporządzenia przewidują obligatoryjny udział w komisji konkursowej dwóch przedstawicieli zakładowych organizacji związkowych reprezentatywnych w rozumieniu art. 24125a Kodeksu pracy, działających w tej instytucji kultury, a jeśli takowych nie ma - dwóch przedstawicieli załogi instytucji kultury, jeśli nie działają w niej zakładowe organizacje związkowe.
Nadto wskazał, że w sytuacjach, gdy udział pracowników w komisji konkursowej na kierownika jednostki jest wykluczony, ustawodawca wyraźnie to zastrzega (np. art. 36a ust. 6 pkt 3c ustawy o systemie oświaty). W konsekwencji, argumentacja dotycząca braku bezstronności przedstawiciela Organizacji Zakładowej nie jest zasadna, zwłaszcza że nie wskazano innych wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności tego członka Komisji. Jak wyjaśnił Wojewoda, w żadnym momencie postępowania konkursowego Organizator nie zaingerował w prace Komisji z powodu wątpliwości co do bezstronności jej członków (mimo że z § 4 ust. 5 rozporządzenia można wyprowadzić wniosek o istnieniu takiego uprawnienia), jak też żaden z uczestników postępowania nie wezwał organizatora do zmiany składu Komisji i nie wskazywał na brak po ich stronie przymiotu bezstronności. Dokumenty z postępowania konkursowego nie potwierdzają także wystąpienia powyższych okoliczności.
Fakt, że przedstawiciele zakładowych organizacji związkowych działających w Teatrze [...] są również pracownikami tej instytucji kultury, był znany już w dniu podjęcia uchwały w sprawie powołania komisji konkursowej. Uchwała ta nie została jednak zakwestionowana zgodnie z obowiązującymi przepisami, zatem bezpodstawne jest ponowne przeprowadzanie konkursu oparte na argumentach podważających ważność uchwały w sprawie powołania Komisji konkursowej. Zarząd Województwa był organem uprawnionym do ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora tej instytucji kultury, do powołania Komisji konkursowej i przyjęcia regulaminu jej pracy, żadna z uchwał prowadzących do konkursu nie została zakwestionowana, jak też nie wykazano okoliczności wskazujących na powiązania faktyczne członków Komisji konkursowej z osobami przystępującymi do konkursu. Nie było zatem podstaw do powtórzenia konkursu z uwagi na naruszenie § 4 ust. 4 rozporządzenia.
Wojewoda ocenił także, że uzasadnienie uchwały z dnia [...] czerwca 2016 r. nie wskazuje na istnienie w protokołach Komisji konkursowej wzmianek o użyciu przez członka Komisji sformułowań dyskryminacyjnych wobec kandydata, zaś kwestionowanie pracy Komisji konkursowej z uwagi na "reakcję społeczną", bez wnikliwego wyjaśnienia tej kwestii i udokumentowania, jest bezzasadne.
Uzasadnionej przyczyny anulowania konkursu nie może także stanowić, zdaniem Wojewody, wskazanie w uzasadnieniu uchwały, iż w ogłoszeniu o konkursie oprócz spełnienia wymagań obowiązkowych podane zostały wymagania fakultatywne, których spełnienie nie znalazło odzwierciedlenia w ustalonych zasadach oceny kandydatów. Organ nadzoru wyjaśnił, że Komisja konkursowa działa w warunkach pewnej swobody i posiada kompetencje do przypisania poszczególnym kryteriom (wymaganiom) odpowiednich wartości np. punktowych. Jeśli ich nie przypisała oznaczało to, że było to działanie celowe i zamierzone, a spełnienie tych wymagań w założeniu nie miało zostać uwzględnione jako wpływające na ocenę kandydata.
Wojewoda wyjaśnił, że za istotne naruszenie prawa uznaje się uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym. Podkreślił też, że konkurs jest wiążącym sposobem wyłonienia kandydata na dyrektora (wynik postępowania konkursowego nie ma jedynie charakteru rekomendacji). Występuje również odrębność procedury towarzyszącej powołaniu dyrektora jednostki kultury na tle innych ustaw przewidujących konkursowy tryb powołania dyrektorów, bowiem nie zakłada ona unieważnienia lub innej formy anulowania konkursu. Uznanie przeprowadzonego postępowania konkursowego za "niebyłe" powinno być powiązane ze wskazaniem jego wad prawnych, co w przypadku uchwały z dnia [...] czerwca 2016 r. nie miało miejsca w sposób przekonujący. Wezwania zaś niektórych kandydatów do zaniechania naruszenia prawa nie stanowią o obowiązku organu ich uwzględnienia w przypadku, gdy do takiego naruszenia nie doszło.
Organ nadzoru zwrócił uwagę, że uchwały Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. w sprawie ogłoszenia konkursu oraz nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. w sprawie powołania Komisji konkursowej, zostały już wykonane, zatem bezpodstawne jest stwierdzenie utraty ich mocy w § 3 uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. w sprawie ponownego przeprowadzenia konkursu.
Skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze złożył Zarząd Województwa P. Zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa, a w szczególności:
1). art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej - poprzez przyjęcie, że nie mógł postanowić o ponownym przeprowadzeniu konkursu, o utracie mocy wcześniejszych jego uchwał o przeprowadzeniu konkursu i o powołaniu komisji konkursowej, w tym regulaminu komisji konkursowej - wobec wadliwości przeprowadzonego postępowania konkursowego przez powołaną do tego Komisję konkursową;
2). art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa - przez przyjęcie, że uchwała z dnia [...] czerwca 2016 r. jest sprzeczna z prawem;
3). art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz 64 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że w postępowaniu konkursowym na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury nie mają zastosowania podstawowe zasady postępowania administracyjnego;
4). § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie organizacji i trybu przeprowadzania konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury (Dz.U. Nr 154, poz. 1629) poprzez przyjęcie, że wyłączenie członka komisji konkursowej będącego przedstawicielem zakładowej organizacji związkowej reprezentatywnej w rozumieniu art. 24125a Kodeksu pracy, działającej w tej instytucji kultury pozostawałoby w sprzeczności z art. 16 ust. 4 pkt 3 ustawy.
W uzasadnieniu skargi Zarząd wskazał na błędne ustalenie przez organ nadzoru, że przepisy ustawy w sposób kompletny regulują materię wyboru kandydata na stanowisko dyrektora. Zdaniem Skarżącego, powyższe ustalenie nie uwzględnia zasady przejrzystości i równego traktowania kandydatów działających w zaufaniu do organizatora konkursu i wykonującej z jego ramienia czynności w toku postępowania komisji konkursowej. Zważywszy na cele postępowania i konieczność godzenia interesu publicznego i interesu indywidualnego kandydatów - należy przyjąć potrzebę stosowania podstawowych reguł postępowania administracyjnego (gwarancje praworządności (art. 7 k.p.a.), respektowania prawa do równego traktowania uczestników postępowania (art. 9 k.p.a. w zw. z art. 32 Konstytucji RP) i pogłębiania zaufania do organów prowadzących postępowania (art. 8 k.p.a.), w tym zapewnienia możliwości usuwania braków we wnioskach uczestników postępowania konkursowego (art. 64 § 2 k.p.a.).
Za niedorzeczne Skarżący uznał twierdzenie organu nadzoru, iż nierespektowanie ustalonych reguł postępowania i zmiana ich już po wydaniu rozstrzygnięcia przez Komisję konkursową, która w pełni zastosowała się do ustalonych przez organizatora zasad postępowania konkursowego, należy uznać za rażące naruszenie prawa.
W kwestii braku bezstronności członków Komisji Skarżący wskazał, że miał obowiązek powołania do Komisji konkursowej przedstawicieli zakładowej organizacji związkowej, jednakże sam fakt przynależności do niej członków Komisji nie był i nie mógł być podstawą do czynienia zarzutu o braku bezstronności. Podstawą tego zarzutu były wyłącznie zachowania członków Komisji w toku postępowania konkursowego, wskazujące na pozostawanie ich w takim stosunku faktycznym i niewątpliwie prawnym - poprzez zasiadanie w zarządzie tejże zakładowej organizacji związkowej, że mogło to budzić uzasadnione wątpliwości co do jej obiektywizmu i bezstronności. O braku obiektywizmu i bezstronności członków Komisji świadczy okoliczność niedopuszczenia do II etapu konkursu kandydatów, których wezwano do uzupełnienia braków ofert. Skoro Komisja konkursowa, pomimo uzupełnienia braków ofert kandydatów - na skutek wezwania Skarżącego, nie dopuściła tych kandydatów do II etapu konkursu, to opowiedzenie się w głosowaniu za taką decyzją przez członków komisji będących wraz z kandydatem w zarządzie zakładowej organizacji związkowej, niezależnie od głosowania w ten sam sposób również innych członków Komisji, co najmniej mogło być powodowane relacją formalną i osobistą z jednym z kandydatów.
W kwestii oceny kandydatów w toku postępowania konkursowego Skarżący wskazał, że jeżeli komisja w swej ocenie nie uwzględniła wymagań fakultatywnych (preferowanych) określonych w ogłoszeniu konkursu, bowiem ich spełnienie bądź niespełnienie nie znalazło odzwierciedlenia w decyzji Komisji – to o wyborze kandydata nie spełniającego wymagań preferowanych mogły decydować zależności i związki członków Komisji z jednym z kandydatów - co w oczywisty sposób rzutowało na przejrzystość prowadzonego postępowania i zaprzeczało zasadzie równego traktowania kandydatów, w szczególności spełniających preferowane wymaganie. Jak wskazał Zarząd, organ nadzoru celowo wydaje się nie dostrzegać, że argumentacja wskazująca na brak bezstronności członków Komisji konkursowej pojawiła się dopiero w skargach i protestach czterech kandydatów: J. M., D. S., R. K. i P. W., składanych w dniu, w którym nastąpiło rozstrzygnięcie komisji konkursowej, a co za tym idzie dopiero w tym momencie można mówić o ujawnieniu okoliczności wskazujących na niezachowanie bezstronności.
Nie sposób wykluczyć możliwości stawiania zarzutów na tle bezstronności nawet po zakończeniu postępowania konkursowego, jak i konieczności dokonania przez organizatora konkursu oceny ich wystąpienia i doniosłości dla wyników tego postępowania. Skarżący zarzucił organowi nadzoru niepełne przytoczenie stanowiska sądu administracyjnego w sprawie II SA/Go 564/08, w szczególności pominięcie fragmentu, iż: "Orzeczenia oceniające zachowanie zasad przeprowadzenia konkursu mogą przybrać formę rozstrzygnięcia zarządzającego ponowne przeprowadzenie konkursu z powodu naruszenia tych zasad lub rozstrzygnięcia odmawiającego zarządzenia ponownego przeprowadzenia konkursu. Rozstrzygnięcia te są aktami stosowania prawa przez organ administracji publicznej i niewątpliwie kształtują sytuację prawną uczestników konkursu. Dlatego w takiej sytuacji uczestnik konkursu ma prawo do ochrony sądowej. ". Zdaniem Skarżącego, świadczy to o wybiórczym podejściu przez organ nadzoru do dorobku orzecznictwa sądowoadministracyjnego na tle przepisów o postępowaniu konkursowym na stanowisko kierownika instytucji kultury, dopatrywania się w nim wyłącznie wskazań przemawiających za własną (organu nadzoru) oceną kwestionowanej uchwały i jednoczesnym ingerowaniu istotnych wskazań co do konieczności dokonywania szerokiej oceny sposobu przeprowadzanie postępowań konkursowych w duchu zasad przejrzystości i równego traktowania uczestniczących w nim kandydatów.
Odnośnie nieodzwierciedlenia w ocenie Komisji konkursowej spełnienia przez kandydatów preferowanych wymagań fakultatywnych Skarżący wskazał, że nie sposób nie zauważyć, iż o ile postanowienia w tym przedmiocie znalazły się w ogłoszeniu o konkursie i o ile mogły się znaleźć, to powinny być przez członków Komisji respektowane i nie traktowane jako nieistniejące. Zainteresowani konkursem mogli zatem i powinni liczyć na ocenę własnej kandydatury pod względem spełnienia wymagań preferowanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.
W sprawie niniejszej kontroli sądu poddane zostało rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] lipca 2016 r., w którym stwierdzono nieważność uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. Zarządu Województwa P. w przedmiocie ponownego przeprowadzenia i ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora T. w B. Z mocy art. 78 ust. 1 i 2 oraz art. 79 ustawy o samorządzie województwa z dnia 5 czerwca 1998 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 486 ze zm., dalej: u.s.w.), wojewoda jest organem nadzoru nad samorządowymi organami stopnia wojewódzkiego a nadzór ten sprawuje na podstawie kryterium zgodności z prawem. Z mocy art. 81 u.s.w. marszałek województwa przedstawia wojewodzie uchwałę sejmiku województwa oraz uchwały zarządu województwa podlegające nadzorowi. Uchwała organu samorządu województwa sprzeczna z prawem jest nieważna, o której to nieważności organ orzeka w rozstrzygnięciu nadzorczym w terminie nie dłuższym niż 30 dni od daty wpłynięcia uchwały (art. 82 ust. 1-6 u.s.w.) lub - w sytuacji "niezmieszczenia się" w tym terminie - może zaskarżyć wadliwą, w jego ocenie, uchwałę do sądu administracyjnego (art. 82c ust. 1 u.s.w.).
W sprawie niniejszej organ nadzoru wydał rozstrzygnięcie nadzorcze uznając istotną wadliwość uchwały Zarządu Województwa podjętej w dniu [...] czerwca 2016 r. nr [...]. Ocenę Wojewody należy podzielić a zarzuty organu samorządowego podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, bowiem nie znajdują uzasadnienia prawnego.
Objęta rozstrzygnięciem nadzorczym uchwała w sprawie ponownego ogłoszenia konkursu na dyrektora Teatru została podjęta w stanie faktycznym, gdy na podstawie wcześniejszych uchwał Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. i nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. został ogłoszony i przeprowadzony konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Teatru w B. Komisja konkursowa na podstawie przeprowadzonego w dniu [...] maja 2016 r. głosowania wyłoniła kandydata na dyrektora Teatru, który uzyskał bezwzględną większość głosów. Podejmując w dniu [...] czerwca 2016 r. uchwałę o ponownym przeprowadzeniu konkursu, która to uchwała faktycznie unieważniała wynik konkursu przeprowadzonego w dniach [...] oraz [...] maja 2016 r. Zarząd Województwa (organizator) wskazał, że podczas procedury konkursowej ujawniono szereg okoliczności, które rzutowały na prawidłowość przeprowadzonego postępowania konkursowego. Wyartykułował następujące nieprawidłowości:
- - brak zawarcia w Regulaminie Komisji konkursowej stanowiącym załącznik do uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. możliwości zastosowania przez Komisję regulacji art. 64 § 2 k.p.a. i nałożenia na Komisję obowiązku wezwania kandydata do usunięcia braków oferty odpowiednio stosując wskazany przepis;
- - nieprzypisanie przez Komisję konkursową odpowiedniej wartości np.: punktowej, dla wymagań fakultatywnych podanych w ogłoszeniu o konkursie. Jak podano: "W braku przypisania spełnienia tych wymogów odpowiedniej wartości poniechano tym samym pokładanej przez organizatora konkursu wyrażonej w zasadach postępowania konkursowego preferencji kandydatów spełniających te wymagania";
- - udział w składzie Komisji dwóch przedstawicieli Zarządu Zakładowej Organizacji NSZZ "Solidarność" przy T. w B. podczas, gdy jednym z kandydatów na dyrektora tej placówki był pracownik Teatru, także będący członkiem organizacji związkowej, wchodzący do jej Zarządu – co mogło powodować uzasadnione wątpliwości w zakresie obiektywizmu tych dwóch członków Komisji.
Powołano się na skargi i protesty złożone przez czterech kandydatów, które w ocenie organizatora mogłyby doprowadzić do ewentualnego zaskarżenia czynności konkursowych do sądu oraz na reakcje społeczne dotyczące przeprowadzonego konkursu. Jak ocenił na rozprawie przed sądem administracyjnym pełnomocnik Zarządu – postępowanie konkursowe nie było dość klarowne i dość przejrzyste, dlatego wymagało powtórzenia.
W tym miejscu wskazać należy, że problematykę powoływania dyrektorów instytucji kultury regulują przepisy ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.), dalej jako ustawa oraz przepisy rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 30 czerwca 2004 r. w sprawie organizacji i trybu przeprowadzania konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury (Dz.U. nr 154, poz. 1629), dalej jako rozporządzenie. Jak uważa się w orzecznictwie, regulują one w sposób kompletny materię wyboru kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury (por. wyroki WSA w sprawach: II SA/Bd 1112/15 i II SA/Bd 413/15 z dnia 10 listopada 2015 r., dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).
Objęta rozstrzygnięciem nadzorczym uchwała nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. o ponownym przeprowadzeniu konkursu, faktycznie unieważniała konkurs już przeprowadzony i merytorycznie zakończony na podstawie uchwał nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. i nr [...] z dnia [...] maja 2016 r.
Jak wyżej wskazano – procedura konkursowa mająca zastosowanie w sprawie niniejszej została całościowo uregulowana we wskazanej ustawie i w rozporządzeniu z dnia 30 czerwca 2004 r. W przepisach tych brak jest regulacji prawnej przewidującej możliwość i przyczyny unieważnienia zakończonego konkursu co, przy odrębnych regulacjach dotyczących innych konkursów (przewidujących możliwość unieważniania i precyzujących przyczyny tegoż) upoważnia do wniosku, iż w przypadku konkursu na dyrektora jednostki kulturalnej ustawodawca świadomie nie przewidział możliwości anulowania wyników konkursu.
Przytoczyć w tym miejscu należy stanowisko sądu administracyjnego w sprawie II SA/Bd 1112/15, że dopuszczanie unieważnienia konkursu przez ustawodawcę w innych ustawach nie może świadczyć o tym, że instytucja unieważnienia konkursu przeprowadzona na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej może zostać wprowadzona bez istnienia podstawy prawnej w tym zakresie. Obowiązywanie jej w innych uregulowaniach nie stanowi takiej podstawy dla organizatora w postępowaniu konkursowym prowadzonym na gruncie tej ustawy.
Zatem uznać należy, że unieważnienie postępowania konkursowego dotyczącego wyboru kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury może nastąpić wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych, szczególnych, niedających się zaakceptować w demokratycznym państwie prawa, z przyczyn widocznych na pierwszy rzut oka w postaci istotnych wad prawnych naruszających przepisy prawa oraz ustalone wcześniej normy postępowania konkursowego, nie zaś z powodów ocennych, uznaniowych. Prawidłowo stwierdził i wykazał w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego organ nadzoru, że takich przyczyn (istotnych wad prawnych) w zaskarżonej uchwale nie wykazano a zamieszczona w niej argumentacja nie znajduje potwierdzenia w przepisach.
Odnosi się ta ocena do każdej z trzech podanych w uchwale nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. przyczyn.
I tak wskazany w uchwale nr [...] jako naruszenie prawa brak zamieszczenia w Regulaminie Komisji konkursowej obowiązku wezwania do usunięcia braków ofert kandydatów przy odpowiednim zastosowaniu art. 64 § 2 k.p.a. i niezastosowanie tej normy prawnej przez Komisję, nie może być oceniane jako posiadające podstawę prawną. Skoro regulacja prawna ustawy i rozporządzenia wykonawczego z dnia 30 czerwca 2004 r. jest kompletna, to w procedurze postępowania konkursowego na wybór kandydata na dyrektora instytucji kultury nie zachodzi nakaz stosowania innych, poza wyżej wskazanymi przepisami. Ustawodawca nie zawarł w żadnym akcie prawnym, w szczególności w ustawie (o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej) czy w wydanym do niej rozporządzeniu wykonawczym, upoważnienia zezwalającego na stosowanie innych przepisów, w tym regulacji k.p.a. Zauważyć w tym miejscu należy, iż w wielu aktach prawnych znajduje się odesłanie upoważniające do stosowania przepisów postępowania administracyjnego w zakresie nieuregulowanym – wprost, odpowiednio lub poszczególnych tylko przepisów k.p.a. Zakładając racjonalność działań ustawodawczy ocenić należy, iż brak takiego odesłania w przepisach regulujących wybór kandydata na stanowisko dyrektora jednostki kultury świadczy o nieprzewidywaniu stosowania przepisów k.p.a. w tej procedurze konkursowej.
Nota bene w samej ustawie prawodawca przewidział stosowanie innych ustaw (ale nie k.p.a.), przykładem czego może być art. 26 a ust. 1 następującej treści: "W sprawach nieuregulowanych w ustawie do pracowników instytucji kultury stosuje się przepisy Kodeksu pracy".
Zatem nie znajduje uzasadnienia wskazany przez Zarząd Województwa powód podjęcia uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. w postaci niezamieszczenia w Regulaminie Komisji Konkursowej obowiązku stosowania art. 64 § 2 k.p.a. w przypadku braków złożonej oferty.
Dodać przy tym należy, iż to sam Zarząd Województwa jako organizator uchwalił Regulamin Komisji konkursowej, w którym nie przewidywano możliwości uzupełnienia braków ofert, natomiast w § 4 ust. 1 a,b oraz c Regulaminu przewidziano, że Komisja po zapoznaniu się z ofertami ocenia czy kandydaci spełniają wymogi formalne określone w ogłoszeniu o konkursie i orzeka o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego w określonych sytuacjach (w tym gdy oferta nie zawiera wszystkich koniecznych dokumentów wskazanych w ogłoszeniu konkursu), a rozstrzygnięcie Komisji o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego jest ostateczne.
Podejmując uchwałę nr [...] tenże Zarząd stawiając Regulaminowi przez siebie samego ustanowionemu zarzut zaniechania w respektowaniu regulacji art. 64 § 2 k.p.a. po pierwsze działał bez podstawy prawnej uzasadniającej stanowisko obecnie prezentowane (w uchwale nr [...]), po wtóre podjął próbę zmiany zasad procedury konkursowej już po jej przeprowadzeniu i po merytorycznym zakończeniu przez wyłonienie kandydata na stanowisko dyrektora T. w B. Stanowiło to istotne naruszenie prawa co uprawniało organ nadzoru do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego.
W postępowaniu konkursowym przeprowadzonym na podstawie uchwał nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. i nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. Komisja konkursowa postąpiła zgodnie z ustalonymi wcześniej zasadami przeprowadzenia I etapu konkursu i była uprawniona do odrzucenia kandydatów niespełniających wymogów formalnych oraz kandydatów, którzy złożyli niekompletne wnioski bez wyznaczania im terminu na uzupełnienie braków. Taka bowiem procedura została przewidziana dla przedmiotowego konkursu w Regulaminie stanowiącym załącznik do uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2016 r., która to uchwała funkcjonowała w obrocie prawnym, była więc dla Komisji konkursowej wiążąca. Procedura konkursowa nie może podlegać zmianie po zakończeniu postępowania konkursowego. Zmiana stanowiska organizatora dotycząca tej procedury nie może stanowić podstawy do podjęcia uchwały o ponownym przeprowadzeniu i ogłoszeniu konkursu na dyrektora Teatru.
W tym miejscu można przytoczyć stanowisko wyrażone w wyroku w sprawie II SA/Ke 20/12 z dnia 15 lutego 2012 r. (CBOSA), w którym sąd uzasadnił, że najpóźniej w dacie rozstrzygania konkursu komisja powinna dysponować wszelkimi dokumentami pozwalającymi na ocenę czy kandydat spełnia wymogi mu stawiane. Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela to stanowisko, precyzując, że jeżeli był ustalony termin składania ofert i lista wymaganych dokumentów, to muszą one zostać złożone jako kompletne w terminie podanym w ogłoszeniu konkursu. Jeśli w Regulaminie pracy Komisji (tak, jak w sprawie niniejszej) przewidziano, co publicznie ogłoszono – że odmowa dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego następuje przy niezachowaniu terminu lub gdy "oferta nie zawiera wszystkich koniecznych dokumentów wskazanych w ogłoszeniu konkursu", to taki skutek wiązał zarówno Komisję jak i kandydatów na stanowisko dyrektora placówki kulturalnej i nie mógł być zmieniany po zakończeniu procedury konkursowej. Nie mógł uzasadniać, jak bezzasadnie uznał skarżący, podjęcia uchwały anulującej przeprowadzony konkurs.
Dlatego uznać należy, że organ nadzoru miał podstawę do zanegowania stanowiska organizatora w tym przedmiocie (zawartego w uchwale z dnia [...] czerwca 2016 r.), zaś skarżący nie zawarł w skardze prawnych argumentów obalających tok rozumowania organu nadzoru.
Także zasadnie negatywnie ocenił organ nadzoru w rozstrzygnięciu nadzorczym podawaną w uchwale nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. kolejną przyczynę podjęcia uchwały o ponownym przeprowadzeniu postępowania konkursowego. Nie może bowiem stanowić uzasadnionej prawnie przyczyny unieważnienia konkursu fakt, iż nie znalazły odzwierciedlenia w ustalonych przez Komisję zasadach oceny kandydatów wymagania fakultatywne, preferowane, określone w załączniku do uchwały nr [...] o ogłoszeniu konkursu, których Komisja nie objęła punktacją.
Podkreślić należy, że ustawodawca przewidział określone kompetencje dla organizatora i wyodrębnione kompetencje dla komisji konkursowych. I tak: organizator ogłasza konkurs (§ 1 rozporządzenia), powołuje członków komisji konkursowej (art. 16 ust. 4 ustawy w związku z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia), określa tryb pracy komisji (§ 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia), wyznacza przewodniczącego komisji (§ 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia). Dalsze czynności przeprowadza komisja, której zadania zostały określone w § 5 rozporządzenia. Między innymi to dla komisji ustawodawca przypisał określenie kryteriów oceny przydatności kandydata (§ 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). Prawidłowo także Zarząd Województwa w § 3 ust. 1 Regulaminu ustalił, że do zadań komisji należy określenie kryteriów oceny przydatności kandydatów i prowadzenia postępowania konkursowego, a w § 4 ust. 1 pkt 1e Regulaminu postanowił: "komisja ustala kryteria, którymi będzie się kierować przy ocenie przydatności kandydatów" nie stawiając obecnie forsowanego warunku uwzględnienia w tych kryteriach wymogów fakultatywnych, preferowanych.
Zatem to Komisja konkursowa była uprawniona do ustalenia i sprecyzowania jakie kryteria będą brane pod uwagę przy ocenie kandydatów i do ustalenia zasad wartościowania tych kryteriów uwidocznionych poprzez przewidzianą liczbę punktów. Ustawodawca sam nie precyzując zasad ustalania kryteriów przydatności na stanowisko dyrektora jednostki organizacyjnej kultury dał komisjom konkursowym swobodę kształtowania kryteriów oceny. O ile ustalone przez komisję kryteria nie pozostają w sprzeczności z prawem, są wiążące zarówno dla komisji jak i kandydatów a także dla organizatora.
Tym samym nieuwzględnienie wartości punktowej dla określonych w ogłoszeniu o przeprowadzeniu konkursu wymagań fakultatywnych nie mogło stanowić podstawy do anulowania przeprowadzonego konkursu, jak błędnie uzasadnia skarżący.
Niezależnie od powyższego w sprawie niniejszej można zwrócić uwagę na regulację § 4 ust. 2 pkt. b Regulaminu przewidującą przeprowadzenie z kandydatami rozmowy kwalifikacyjnej obejmującej prezentację koncepcji funkcjonowania Teatru oraz udzielanie odpowiedzi na pytania zadawane przez członków Komisji – według wcześniej sformułowanej jednakowej listy pytań. Z załącznika nr 3 do protokołu nr [...] z posiedzenia Komisji konkursowej wynika, że Komisja przyjęła następujące kryteria: spójność, innowacyjność i atrakcyjność koncepcji funkcjonowania Teatru na okres 3 lat; dobra znajomość ogólnej jak i lokalnej problematyki z zakresu kultury, w szczególności działań teatralnych; kreatywność, umiejętności przywódcze, organizatorskie oraz negocjacyjne; umiejętność budowania pozytywnych relacji interpersonalnych i atmosfery współpracy.
Porównując przyjęte przez Komisję kryteria oceny z warunkami fakultatywnymi określonymi przez organizatora w załączniku do uchwały nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. ocenić należy, iż w ustalonych kryteriach mieściły się przynajmniej niektóre z warunków fakultatywnych np.: doświadczenie zawodowe w zakresie zarządzania i realizacji projektów w dziedzinie kultury mogło być przedstawione i poddane ocenie przy pytaniu obejmującym kryterium określonym jako kreatywność, umiejętności przywódcze, organizatorskie oraz negocjacyjne.
Reasumując, obecne stanowisko Zarządu zaprezentowane w uchwale nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nie znajduje uzasadnienia prawnego do anulowania ze wskazanego powodu wyniku przeprowadzonego konkursu, zatem prawidłowa pozostaje ocena zawarta w rozstrzygnięciu nadzorczym.
Również niezasadny pozostaje zarzut skargi naruszenia rozstrzygnięciem nadzorczym § 4 ust. 4 rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. wyżej przywoływanego. Przepis ten stanowi, że członkiem komisji nie może być osoba przystępująca do konkursu albo będąca małżonkiem takiej osoby lub jej krewnym albo powinowatym, albo pozostająca wobec niej w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jej obiektywizmu i bezstronności.
Wbrew zarzutom skargi prawidłowo uznał organ nadzoru, że uzasadnione wątpliwości co do obiektywizmu członków Komisji (w sprawie dwóch przedstawicieli organizacji związkowych reprezentatywnych w rozumieniu art. 24125a Kodeksu pracy, działających w tej instytucji kultury, których udział jest obligatoryjny z mocy art. 16 ust. 4 pkt 3 ustawy) nie mogą być hipotetyczne a muszą być wykazane co najmniej jako prawdopodobne, co w sprawie niniejszej nie nastąpiło.
Taka jest linia orzecznicza sądów administracyjnych, którą skład orzekający w sprawie niniejszej w pełni podziela. Przykładowo w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SA/Go 564/08 z dnia 18 grudnia 2008 r. sąd stwierdził: "koniecznym elementem jest wykazanie braku obiektywizmu członka komisji. Nie wystarczy tylko domniemany brak obiektywizmu ze strony członka komisji konkursowej...". Zaś w wyroku z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie IV SA/Wa 442/16 podano: "wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności muszą być odpowiednio uzasadnione.... Poza samymi uzasadnionymi wątpliwościami należy na ich poparcie przedstawić stosowne dowody.
Należy brać bowiem pod uwagę wyłącznie okoliczności obiektywne, realnie istniejące a nie polegające tylko na subiektywnym przekonaniu, które w ocenie każdej osoby trzeciej rozsądnie oceniającej sytuację wskazywałyby na skutek w postaci braku "obiektywizmu i bezstronności", w tym wypadku członka komisji konkursowej". Podobnie w wyrokach NSA: w sprawach I OSK 593/07 z dnia 3 lipca 2007 r. oraz I OSK 1625/09 z dnia 18 lutego 2010 r. mowa jest o umotywowanych zastrzeżeniach organu co do bezstronności członka komisji (wszystkie wyroki dostępne w CBOSA).
W sprawie niniejszej wątpliwości co do bezstronności dwóch członków Komisji będących przedstawicielami zakładowych organizacji związkowych nie zostały wykazane, faktycznie nie zostały przez nikogo sformułowane a dokumenty z postępowania konkursowego nie wskazują na zaistnienie takich okoliczności, które mogłyby przemawiać za oceną wystąpienia zagrożenia brakiem obiektywizmu członków organizacji związkowej.
Wszyscy członkowie Komisji konkursowej złożyli oświadczenia, iż nie zachodzi w ich przypadku żadna z przesłanek wyłączających udział w Komisji określonych w § 4 ust. 4 rozporządzenia, w tym oświadczyli, iż nie pozostają wobec osób przystępujących do konkursu w takim stosunku faktycznym lub prawnym, że może to budzić wątpliwości co do obiektywizmu członka Komisji.
Oświadczenia te nie zostały przez nikogo zakwestionowane pomimo takiej możliwości prawnej. Prace Komisji – sposób przeprowadzenia procedury konkursowej obrazują protokoły: nr 1 z dnia [...] maja 2016 r. oraz nr 2 z dnia [...] i dnia [...] maja 2016 r. Z ich treści nie wynika jakakolwiek sytuacja mogąca wskazywać na brak obiektywizmu któregokolwiek członka Komisji, w tym dwóch przedstawicieli zakładowej organizacji związkowej. Należy zauważyć, że protokoły z mocy § 5 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia są jawne, zatem mogły zostać zakwestionowane chociażby przez uczestników konkursu, co nie miało miejsca. Żaden z uczestników konkursu nie wezwał organizatora do zmiany składu Komisji, znanego od dnia [...] maja 2016 r. z opublikowanej uchwały nr [...], ani też w żaden sposób nie wskazał w toku procedury, by w postępowaniu konkursowym członkowie Komisji nie zachowali bezstronności np.: poprzez faworyzowanie któregoś z kandydatów.
Także, wbrew ocenie skarżącego, po zakończeniu konkursu żaden z jego uczestników nie sformułował zarzutów wskazujących na możliwość ewentualnego niezachowania obiektywizmu przez dwóch członków Komisji. W wezwaniach do usunięcia naruszenia prawa czy protestach złożonych po zakończeniu procedury konkursowej przez czterech kandydatów na dyrektora T. nie zostały sformułowane żadne konkretne zarzuty odnoszące się do zachowania członków Komisji, a jedynie zawarto powtórzenie treści przepisu § 4 ust. 4 rozporządzenia, że w składzie Komisji znajduje się dwóch przedstawicieli NSZZ "Solidarność" przy T., "a jednym z kandydatów jest członek tej organizacji, co może budzić wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności".
Wbrew stanowisku organizatora zawartego w uchwale nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. z akt postępowania nie wynika jakikolwiek fakt powoływania się przez uczestników konkursu na konkretne okoliczności mogące chociażby wskazywać na możliwość niezachowania obiektywizmu przez dwóch przedstawicieli Komisji konkursowej a sam organizator także nie wykazał by zachowanie tych osób mogło budzić uzasadnione wątpliwości co do ich obiektywizmu.
Niemożliwe do zaakceptowania pozostaje stanowisko skarżącego, że: "Mając na uwadze sposób reprezentacji przedstawicielstwa zakładowych organizacji związkowych należałoby oczekiwać wyłączenia się wskazanych przedstawicieli Zakładowej Organizacji NSZZ "Solidarność" przy Teatrze w B. od prac Komisji konkursowej i delegowania do Komisji takich przedstawicieli, którzy dawaliby rękojmię obiektywizmu i bezstronności."
Przede wszystkim akta postępowania nie zawierają obrazu przedstawiającego niewłaściwy "sposób reprezentacji przedstawicielstwa zakładowych organizacji związkowych", po wtóre ewentualny powód do wyłączenia musi się odnosić do każdego z członków Komisji osobno i być indywidualnie przypisany.
Z akt sprawy (z korespondencji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej) wynika jedynie, że miało miejsce jakieś niewłaściwe zachowanie jednego z członków Komisji noszące znamiona dyskryminacji wobec jednego z kandydatów na co zareagował przewodniczący Komisji. Okoliczność niewłaściwego zachowania członka Komisji pozostała niewyjaśniona i nie wynika z akt sprawy ani na czym ono polegało, ani w stosunku do kogo było kierowane. Brak jest zatem podstaw dla uzasadnienia wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności dwóch członków Komisji – jak przyjął skarżący.
Sąd podziela ocenę, że postępowanie konkursowe powinno być prowadzone w sposób przejrzysty i klarowny, ale to do obowiązków organizatora konkursu którym był skarżący Zarząd, należało zachowanie tych zasad i dbanie o taki właśnie przebieg konkursu. Jeśli jakaś nieprawidłowa sytuacja zaistniała, powinna zostać uzewnętrzniona w protokole posiedzenia Komisji; jeśli czterej kandydaci w protestach czy odwołaniach powołali się na przepis § 4 ust. 4 rozporządzenia – to należało wyjaśnić jakie podstawy faktycznie legły u podstaw powołania się na wskazany przepis. Tego w sprawie niniejszej nie sposób się dopatrzyć. Jak wyżej sąd zauważył, sama okoliczność, że w składzie Komisji zasiadało dwóch członków zakładowej organizacji związkowej przy Teatrze a jeden z kandydatów był pracownikiem Teatru i członkiem tej organizacji - z prawnego punktu widzenia wskazuje jedynie na możliwość wystąpienia ewentualnej podstawy do wyłączenia tych członków Komisji, ale nie jest to równoznaczne z zaistnieniem tej podstawy w danej procedurze konkursowej i nie może być przez organ domniemane.
Jako zbyt daleko idący, nieuprawniony i nieznajdujący żadnego uzasadnienia ocenić należy wywód skargi, iż o możliwości niezachowania obiektywizmu przez członków Komisji – reprezentantów związków zawodowych może przemawiać fakt nieuwzględnienia w ocenie kandydatów wymogów fakultatywnych czy okoliczność niedopuszczenia do II etapu konkursu kandydatów pomimo uzupełnienia braków ofert. Przede wszystkim nie sposób dopatrzyć się tu związku przyczynowo – skutkowego a po wtóre okoliczności te dotyczą wszystkich członków Komisji konkursowej, nie tylko przedstawicieli związków zawodowych.
Już jedynie na marginesie zauważyć należy, że każdy z dwóch członków zakładowej organizacji związkowej głosował na innego kandydata (głosowanie było jawne) co samo przez się podważa stanowisko skarżącego przyporządkowujące podstawę do wyłączenia do obydwu członków Komisji łącznie.
Podsumowując – uznać należy, że w sytuacji, gdy konkurs na dyrektora Teatru został przeprowadzony na podstawie wcześniej podjętych przez organizatora uchwał i zgodnie z przyjętymi zasadami oraz został merytorycznie zakończony przez wyłonienie kandydata – bez wykazania w przeprowadzonej procedurze konkursowej szczególnych naruszeń prawnych (wad prawnych), takich, które byłyby nie do zaakceptowania w państwie prawa – nie zachodziły prawnie dopuszczalne podstawy do podjęcia uchwały o ponownym przeprowadzeniu konkursu faktycznie unieważniającej konkurs już przeprowadzony. Jak wyżej wykazano, organizator nie wykazał uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych do anulowania wyniku konkursu przeprowadzonego w oparciu o uchwały nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. i nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. Podawany na posiedzeniu Zarządu Województwa w dniu [...] czerwca 2016 r. i powtórzony w uzasadnieniu uchwały nr [...] cel jej podjęcia w postaci odwrócenia ewentualnych negatywnych konsekwencji zaskarżenia do sądu czynności konkursowych przez czterech kandydatów którzy złożyli do organizatora wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie może być uznany za uzasadnioną prawnie podstawę unieważnienia przeprowadzonego konkursu.
Wojewoda P. podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie dopuścił się naruszenia prawa jak niezasadnie zarzuca skarga, dlatego podlegała ona oddaleniu.
Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak wyżej.