Uzasadnienie
Zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzją, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], w zakresie ustalenia A. B. opłaty w wysokości 18.159,78 zł, za pobyt babki I. B. w Domu Pomocy Społecznej w B. W skardze na tę decyzje zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie kwestionowanej decyzji będzie skutkować powstaniem uszczerbku majątkowego oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca jest bowiem matką samotnie wychowująca dwójkę dzieci i obciążenie jej obowiązkiem zapłaty kwoty w wysokości 2.660,54 zł miesięcznie skutkować będzie uszczerbkiem w utrzymaniu jej rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej cytowana jako P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym wyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z 8 sierpnia 2008 r. II OZ 800/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Istotnie bowiem obowiązek uiszczenia miesięcznie dodatkowej kwoty w wysokości 2.660,54 zł może wpłynąć negatywnie na utrzymanie rodziny skarżącej. Tym bardziej, że skarżąca samotnie wychowuje dwójkę dzieci. Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która jest znaczna. Potencjalna egzekucja tej należności szczególnie w sytuacji rodzinnej skarżącej mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zasadnym jest zastosowanie w niniejszej sprawie środka w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Nadmienić jednocześnie trzeba, że na obecnym etapie postępowania sąd nie dokonywał kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, a jedynie badał, czy w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Fakt uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza, zatem przesądzenia o zasadności wniesionej skargi.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.