Uzasadnienie
W dniu 26 października 2004 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (k.
- 7) Wezwanie doręczono prawidłowo dnia 27 października 2004 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 8).
Mimo upływu wyznaczonego, siedmiodniowego terminu, wpis nie został uiszczony.
Pismem z dnia 19 listopada 2004 r. H. H. C. cofnęła skargę.
Rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania, może mieć miejsce wówczas, gdy została ona wniesiona skutecznie. W przedmiotowej sprawie stwierdzony brak wpisu uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Wniosek skarżącej o cofnięcie skargi nie mógł być rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu, a termin uiszczenia opłaty sądowej minął (vide: post. NSA z 10 czerwca 1987 r. SA/Gd 537/87, OSP 1990, Nr 4, poz. 207).
Rozpatrując przedmiotową sprawę Sąd uznał, że H. H. C. składając skargę działała we własnym imieniu. Okoliczność ta została wywiedziona w oparciu o treść samej skargi, w której jako podmiot ją wnoszący figuruje skarżąca, skarga jest również opatrzona jej czytelnym podpisem. Nadto stwierdzenia "wnoszę skargę", "moja skarga" zawarte w treści omawianego pisma, zdaniem Sądu, w sposób wyraźny wskazują na podmiot skarżący (k. 4-5). Należy również podkreślić, iż mimo dwukrotnych wezwań do ustosunkowania się, w czyim imieniu H. C. działa, bądź do złożenia stosownego pełnomocnictwa, skarżąca nie odniosła się do ich treści. W aktach postępowania administracyjnego znajduje się pełnomocnictwo udzielone jej przez syna, ale nie obejmujące postępowania przed sądem.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzucił skargę, od której mimo wezwania nie został uiszczony należy wpis.
Z tych względów na podstawie powołanego przepisu skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak wyżej.-