Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].03.2013 r. Dyrektor Izby Celnej w B. odmówił B. Spółce z o.o. zawieszenia postępowania w sprawie, toczącej się z inicjatywy tejże spółki, o wznowienie postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w B. Nr [...] z dnia [...].10.2008 r. w części dotyczącej miejsca urządzenia gier i prowadzenia działalności na automatach o niskich wygranych widniejącego w punkcie IX ww. zezwolenia pod numerem porządkowym 25 tj. D. Z. N. ul. N., N., zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...].10.2010 r. wydaną przez Dyrektora Izby Celnej w B. o nr [...].
W wyniku zażalenia na ww. postanowienie, Dyrektor Izby Celnej w B., postanowieniem z dnia [...].05.2013 r. umorzył postępowanie zażaleniowe ze względu na jego bezprzedmiotowość.
Stan sprawy przedstawiał się następująco:
Dyrektor Izby Celnej w B. postanowieniem z dnia [...].11.2012 r. wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją tego organu z dnia [...].10.2010 r. Następnie decyzją z dnia [...].12.2012 r. organ odmówił uchylenia decyzji z dnia [...].10.2010 r. Wraz z odwołaniem od decyzji z dnia [...].12.2012 r. B. Spółka z o.o. wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy ze skargi kasacyjnej złożonej przez Izbę Celną w Gdańsku od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 19.11.2013r. – sygn. akt III SA/Gd 560/12.
Spółka powołała wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych C – 213,214,217 z dnia 19.07.2012 r. w treści którego stwierdzono techniczny charakter norm ustawy o grach hazardowych z dnia 19.11.2009 r. Spółka wywiodła, że naruszenie obowiązku notyfikacji ww. ustawy powoduje bezskuteczność jej przepisów, których organ nie ma prawa stosować. Tak orzekł m.in. WSA w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 560/12, zaś wynik skargi kasacyjnej w tej sprawie będzie miał, zdaniem skarżącej, kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej.
Odmawiając zawieszenia postępowania, organ I instancji ustalił, czego dotyczyło postępowanie przed WSA w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 560/12.
Efektem tego postępowania było uchylenie decyzji organów celnych, odmawiających zmiany decyzji w sprawie zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych co do zmiany miejsca urządzania gier. Zdaniem WSA w Gdańsku organy celne powinny zezwolić na dokonanie zmiany miejsca urządzania gier, w oparciu o art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Ponieważ Dyrektor Izby Celnej w Gdyni złożył skargę kasacyjną – sprawa oczekuje na rozstrzygnięcie przed NSA.
Dyrektor Izby Celnej w B. uznał, że ww. sprawa nie stanowi zagadnienia wstępnego dla niniejszej sprawy, gdyż są to dwa niezależne postępowania. Wobec niespełnienia przesłanek z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji Podatkowej, odmówiono zawieszenia postępowania.
Dyrektor Izby Celnej, rozpoznając odwołanie od postanowienia z dnia [...].03.2013 r., umorzył postępowanie zażaleniowe, powołując przepisy art. 208, 233 § 1 pkt 3 w związku z art. 219 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja Podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749). Organ II instancji uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, gdyż postępowanie główne zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej z dnia [...].05.2013 r.
W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, skarżąca przedstawiła przebieg postępowania. Stwierdziła niezasadność umorzenia postępowania zażaleniowego. Zawarła obszerne wywody co do wykładni art. 59 pkt 2 ustawy o grach hazardowych w aspekcie wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19.07.2012 r. wydanego w sprawach połączonych C – 213,214,217.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, a zdecydowana większość jej zarzutów nie dotyczy meritum sprawy. Skarżąca skupia swoje wywody na interpretacji Wyroku ETS z dnia 19.07.2012 r. i rozumieniu przepisów merytorycznych, które były przedmiotem rozważań decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...].05.2012 r. i nota bene tej decyzji, która została poddana kontroli WSA w Białymstoku rozstrzygniętej wyrokiem z dnia [...].12.2013 r. w sprawie o sygn. akt II [...].
Natomiast przedmiotem niniejszego postępowania jest umorzenie postępowania zażaleniowego na odmowę zawieszenia. Organ II instancji nie wypowiedział się w kwestii słuszności odmowy zawieszenia postępowania przez organ I instancji z uwagi na zawisłą przed NSA sprawę o sygn. akt III SA/Gd 560/12 sądu gdańskiego.
Uczynił prawidłowo, bowiem od momentu wydania postanowienia z dnia [...].03.2013 r. zmienił się stan prawny niniejszej sprawy. W dniu [...].05.2013 r. została wydana ostateczna decyzja organu celnego.
Zatem, rozpatrzenie zażalenia na odmowę zawieszenia postępowania, które de facto w dacie 29.05.2013 r. już nie było prowadzone – nie mogło być potraktowane przez organ inaczej, jak tylko poprzez stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego.
W myśl art. 208 § 1 w związku z art. 219 Ordynacji Podatkowej, gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Zgodnie z art. 233 § 1 pkt 3 w związku z art. 239 Ordynacji Podatkowej organ odwoławczy wydaje postanowienie umarzające postępowanie zażaleniowe.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z ww. przepisami. Jak słusznie zaznaczył organ, nie można orzekać o zwieszeniu postępowania, które się ostatecznie zakończyło.
Wszelkie zarzuty merytoryczne skarżąca powinna skierować wobec decyzji kończącej postępowanie celne, bowiem postępowanie niniejsze dotyczyło formalnoprawnej przyczyny umorzenia postępowania zażaleniowego, które nie rozstrzygało o meritum sprawy.
Mając na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) orzeczono, jak w sentencji.